Οι 49 Βορειοελλαδίτες που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής

Μακεδόνες και Θρακιώτες που στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα από τους Ναζί τη μαύρη Πρωτομαγιά του 1944 

Του Σπύρου Κουζινόπουλου

Το ένα τέταρτο περίπου των κρατούμενων από τους ναζί κομμουνιστών στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, κατάγονταν από τη Βόρεια Ελλάδα ή διέμεναν εδώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε στη διάρκεια έρευνάς μας.

Οι ευθύνες για το Ολοκαύτωμα του Μεσόβουνου

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Mετά από καταγγελίες που είχε κάνει στις χιτλερικές αρχές Κατοχής ο διορισμένος από τις κατοχικές αρχές Νομάρχης Κοζάνης Κωνσταντίνος Γεωργαντάς ότι στο χωριό υπήρχε "κομμουνιστική εξέγερσις", ισχυρή δύναμη του 2ου τάγματος του 433ου Γερμανικού Συντάγματος Πεζικού, από οκτακόσιους και πλέον στρατιώτες, με επικεφαλής τον διοικητή τους, ταγματάρχη της Βέρμαχτ Λούντβιχ Γκίμπελ, επέδραμε στις 23 Οκτωβρίου 1941, στο Μεσόβουνο Κοζάνης, 

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Όλη η Ελλάδα σήμερα στους δρόμους και τις πλατείες σε κάθε πόλη, κωμόπολη και χωριό της χώρας αλλά και στο εξωτερικό, καθώς έχουν καθοριστεί συλλαλητήρια σε πάνω από 120 σημεία της Ελλάδας και χωρών του εξωτερικού. Οι διαδηλωτές απαιτούν Δικαιοσύνη, Αλήθεια, τιμωρία των υπευθύνων για το έγκλημα των Τεμπών, στην επέτειο τριών χρόνων από τη σημαδιακή εκείνη επέτειο. Και κυρίως να μπει φρένο στην επιχείρηση συγκάλυψης και παραπλάνησης των συγγενών των θυμάτων και όλου του ελληνικού λαού. 

Ένα ιστορικό δημοσιογραφικό συνέδριο πριν 40 χρόνια

Η φωτογραφία πριν 40 ακριβώς χρόνια στη Σόφια, στο 10ο συνέδριο της Διεθνούς Οργάνωσης Δημοσιογράφων (IOJ). Εικονίζονται έξω από το Μέγαρο Πολιτισμού της βουλγαρικής πρωτεύουσας τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας. Από αριστερά: Νίκος Καραντινός (ΕΣΗΕΑ), Χρήστος Λαμπρινός και Σπύρος Κουζινόπουλος (ΕΣΗΕΜΘ). Δίπλα του, ο ελληνιστής δημοσιογράφος Κόλιο Ντέλτσεφ, που μετέφρασε στα Βουλγαρικά περισσότερα από 50 έργα Ελλήνων λογοτεχνών (Καζαντζάκη, Βάρναλη, Ρίτσο, Βενέζη, Ελύτη, Καβάφη, Καραγάτση, Λουντέμη κ.α.) και παραδίπλα ένα μέλος της διοίκησης της Ένωσης Βουλγάρων Δημοσιογράφων.

Μοίραζε θανατικές καταδίκες σαν … κουφέτα

 Το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1946-1949

Οι στρατοδίκες του Εκτάκτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης... "εν δράσει"

Για να κατανοήσουμε την ευκολία με την οποία τα Έκτακτα Στρατοδικεία στα «πέτρινα χρόνια» του Εμφυλίου μοίραζαν σαν κουφέτα τις θανατικές ποινές παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τη Διπλωματική Εργασία που είχε εκπονήσει ο Ποθητός Βαρβαρήγος το 2019 στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ τον Απρίλιο του 2019 υπό τον τίτλο «Κρατική Καταστολή στη Θεσσαλονίκη του Εμφυλίου».

Ένας εκτελεσμένος ήρωας από το Σιτοχώρι Σερρών

Ένας από τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944, ήταν και ο 35χρονος Δημήτρης Κυριακούδης από το Σιτοχώρι Νιγρίτας Σερρών. Ένα αγροτόπαιδο που ζυμωμένο με ατσάλι έδωσε σκληρό αγώνα για μόρφωση και επιβίωση και δεν δείλιασε ποτέ, ακόμη και όταν δέχτηκε τα σκληρά χτυπήματα στη σύντομη ζωή του, βαδίζοντας με ψηλά το κεφάλι προς το θάνατο.

Η ομαδική εκτέλεση των φυματικών του Παύλου Μελά

Οι Ναζί αντί να βελτιώσουν τις συνθήκες κράτησης, τους ξαπόστειλαν για θεραπεία στον ...άλλο κόσμο

του Σπύρου Κουζινόπουλου
H συγκλονιστική ιστορία μιάς ομάδας 18 φυματικών ομήρων στο ναζιστικό στρατόπεδο "Παύλος Μελάς" της Θεσσαλονίκης: Είχαν ζητήσει τη βελτίωση των άθλιων συνθηκών κράτησής τους, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την ασθένεια. Kαι αντί γιαυτό, οι Γερμανοί κατακτητές τους έστειλαν στον άλλο κόσμο για … μόνιμη θεραπεία! Ήταν όλοι τους πρώην εξόριστοι της δικτατορίας Μεταξά στην Ανάφη. Και ο βασικός λόγος που τουφεκίστηκαν,  ήταν η άρνησή τους να «βουλγαρογραφτούν» και να απαρνηθούν την ελληνικότητά τους.

15 χρόνια από την απώλεια του Τάκη Βαρβιτσιώτη

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Συμπληρώθηκαν κιόλας δεκαπέντε χρόνια από την απώλεια ενός μεγάλου των γραμμάτων της Θεσσαλονίκης, του Τάκη Βαρβιτσιώτη που έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2011 σε ηλικία 95 χρόνων. Ήταν ένας  από τους  τελευταίους μεγάλους ποιητές της Θεσσαλονίκης, που υπήρξε για εμάς όχι μόνο καλός φίλος και δάσκαλος, αλλά και σύντροφος στους δύσκολους καιρούς της δικτατορίας.