Αλέκος Κωνσταντινίδης, ο Καλαμαριώτης ήρωας

Ένας από τους 200 φυλακισμένους στην Ακροναυπλία κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους Ναζί με τους "200" στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Πρωτομαγιά σήμερα, μέρα της παγκόσμιας εργατιάς και ο νους μας πάει 82 χρόνια πίσω, στη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944, όταν οι Γερμανοί Ναζί εκτελούσαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής τους 200 ήρωες κομμουνιστές, με μόνο έγκλημα ότι ήταν πιστοί στις ιδέες και τα ιδανικά τους. Στους 200 ήρωες, συμπεριλαμβάνονταν και ο Καλαμαριώτης αγωνιστής Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης, ένας από τους 17 Θεσσαλονικείς και 50 συνολικά Βορειοελλαδίτες που στήθηκαν εκείνη τη μέρα στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο πρώτος γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη του 1909

Από τη λήξη μιας επιτυχημένης απεργίας των σιδηροδρομικών της Μακεδονίας

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Από την περίοδο ακόμη της Οθωμανικής κυριαρχίας, αρχίζουν να δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλονίκη διάφορες ριζοσπαστικές πολιτικές ομάδες. Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων, το 1908, και την καθιέρωση Συντάγματος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι εργαζόμενοι αρχίζουν να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής, με συνέπεια να ξεσπάσει απεργιακό κύμα. 

Η καθιέρωση της εργατικής Πρωτομαγιάς και η Ελλάδα

Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν την παγκόσμια μέρα των εργατικών διεκδικήσεων, κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Σοσιαλιστικού Συνεδρίου, (της Δεύτερης Σοσιαλιστικής Διεθνούς) τον Ιούλιο του 1889, στο Παρίσι. Χρειάστηκε να χυθούν ποταμοί αίματος σε όλες τις χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα μέχρι να γίνουν δεκτά μερικά από τα βασικά αιτήματα των εργαζομένων καθώς η Πρωτομαγιά έχει πάντοτε έντονο ταξικό διεκδικητικό χαρακτήρα.

Μία Πρωτομαγιάτικη παρέλαση από Έλληνες ομογενείς στη Νέα Υόρκη, πριν 80 χρόνια

Μία συγκινητική περιγραφή για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς από τους Έλληνες μετανάστες στη Νέα Υόρκη, πριν 80 ακριβώς χρόνια, την 1^η Μαϊου του 1946, όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε καθυστερημένα, λόγω των γεγονότων εκείνης της εποχής, στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Θεσσαλονίκης, που εκδίδονταν από το ΕΑΜ Μακεδονίας ακόμη από τους πρώτους μήνες της Γερμανικής κατοχής, στην αρχή μυστικά και μετά την απελευθέρωση, ως καθημερινή αριστερή εφημερίδα.

Oι σημαδιακές Πρωτομαγιές του Γιάννη Ρίτσου

                                                   «…έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ
                                       ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει».

Συμπληρώνονται την Πρωτομαγιά, 117 χρόνια από τη γέννηση και 36 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου και πολυδιαβασμένου ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου (1909-1990), με το τεράστιο σε ποσότητα και πολύ σημαντικό σε ποιότητα έργο που μας άφησε. Και με το οποίο θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους εκπροσώπους της νεότερης ελληνικής ποίησης. Η αγωνιστική του στάση, θα μας εμπνέει και θα μας φρονηματίζει, ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες εποχές.

Ο Μάης της νιότης, ο Μάης της Θεσσαλονίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Μάης. Ο μήνας που κορυφώνεται η άνοιξη. Ο μήνας της νιότης. Ο μήνας που σημάδεψε την ανθρωπότητα με τις εξεγέρσεις, σε διάφορα σημεία της γης, νέων ανθρώπων, οι οποίοι υποχρέωσαν την ιστορία να υποκλιθεί στο μεγαλείο της σκέψης και των αγώνων τους για Ελευθερία και κοινωνική προκοπή. Νεανικές εξεγέρσεις ενάντια σε όσους παραλύουν δημοκρατικά ιδεώδη, ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνικές αξίες. Νεανική άρνηση και αμφισβήτηση της εξουσίας εκείνης που αγκυλώνει ιδεολογίες και κοκαλώνει τη σκέψη. Μάης, ο μήνας της Θεσσαλονίκης

«Απαγόρευσις προς πρόληψιν επεισοδίων»

Εμπόδια για την Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση το 1927 στη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς μια άλλη εποχή, πριν 99 χρόνια, στη Θεσσαλονίκη του μεσοπόλεμου, την 1^η Μάη του 1927. Με τις αρχές να απαγορεύουν τις εργατικές συγκεντρώσεις τόσο στην πόλη, όσο και στα περίχωρα, παρατάσσοντας μάλιστα εκτός από τους αστυνομικούς και αποσπάσματα πεζικού και μηχανικού του στρατού. Αλλά με τους εργαζόμενους, να αψηφούν τα απαγορευτικά μέτρα, οργανώνοντας μία άκρως εντυπωσιακή διαδήλωση και στη συνέχεια συγκέντρωση.

Ετοιμασίες για ανέγερση μνημείου εκτελεσμένων Γεντί Κουλέ

Στη μνήμη των εκατοντάδων εκτελεσμένων κομμουνιστών στο Επταπύργιο κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο

Στην κατεδάφιση μιας εγκαταλελειμμένης κατοικίας, μετά την απαλλοτρίωσή της και την αποζημίωση των ιδιοκτητών της από το υπουργείο Πολιτισμού, προχώρησε ο δήμος Νεάπολης-Συκεών, προκειμένου ο περιβάλλοντας χώρος του μνημείου του Επταπυργίου να απελευθερωθεί-καθαρίσει από κτίσματα, για να ακολουθήσει στη συνέχεια στο σημείο αυτό η κατασκευή μνημείου εκτελεσθέντων πολιτικών κρατουμένων στις πρώην φυλακές του Γεντί-Κουλέ.