Η είσοδος του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη

113 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον Οθωμανικό ζυγό

Ελαιογραφία του Πολύκλειτου Ρέγκου, που εικονίζει τον διάδοχο Κωνσταντίνο
με τον βασιλιά Γεώργιο να εισέρχονται στην ελεύθερη πλέον Θεσσαλονίκη 

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Mε την είσοδο του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη, τη Mητρόπολη του Μακεδονικού ελληνισμού, εκείνο τον σημαδιακό Οκτώβριο του 1912, λήγει μια μακρά περίοδος 482 ετών Οθωμανικής κυριαρχίας. Γι’ αυτό και οι πανηγυρισμοί είναι ξέφρενοι και χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους και τις πλατείες για να δουν από κοντά τους ηρωικούς Έλληνες στρατιώτες, να τους καλωσορίσουν στην πόλη του αγίου Δημητρίου και να τους ευχαριστήσουν που τους χάρισαν την ελευθερία τους.

Η βιομηχανία στη Θεσσαλονίκη κατά την απελευθέρωση

ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (6)

Οι αλευρόμυλοι Αλλατίνι, ήταν το πρώτο εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη.
Στη φωτογραφία μας ο αρχικός μύλος που κάηκε το 1889

Συνεχίζοντας το αφιέρωμά μας στα 100 χρόνια ελεύθερου βίου της Θεσσαλονίκης, θα αναφερθούμε σήμερα στη βιομηχανική ανάπτυξη της πόλης λίγο πριν και λίγο μετά την απελευθέρωση του 1912. Παραθέτοντας στοιχεία για τις σημαντικότερες βιομηχανικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις και τους κλάδους παραγωγής, την πρώτη ατμοκίνητη βιομηχανία, αλλά και την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής μετά την απελευθέρωση.

Μια «άλλη» οπτική για τα 100χρονα της Θεσσαλονίκης

του Γιώργου Κορδομενίδη, διευθυντή του «Εντευκτηρίου»

Μπορεί όντως τα 100χρονα από την ένταξη της Θεσσαλονίκης στον κορμό του νεοελληνικού κράτους να μην αφορούν κανέναν στον κόσμο, αλλά θα μπορούσαν να αφορούν τους κατοίκους της πόλης, που σε καιρό γενικευμένης κατάθλιψης θα χαίρονταν να θυμηθούν (ή να ανακαλύψουν) ότι η Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο η πόλη των ολοένα και περισσότερων κλειστών καταστημάτων, των καφετεριών με τα πολυπλόκαμα κι αμετακίνητα τραπεζοκαθίσματα και των διπλο-τριπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων ή των μοτοσικλετών και των ποδηλάτων που κινούνται και πάνω στα πεζοδρόμια.