Η προσπάθεια συγκάλυψης από τη χούντα της δολοφονίας του ήρωα Γιάννη Χαλκίδη

Τοποθέτησαν στον τόπο της εν ψυχρώ δολοφονίας του περίστροφο για να "αποδείξουν" ότι σκοτώθηκε στη διάρκεια .."ένοπλης συμπλοκής"

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Με αφορμή τη συμπλήρωση 59 χρόνων από την άγρια δολοφονία στη Θεσσαλονίκη από τα όργανα της χούντας του ήρωα του αγώνα κατά της ξενοκίνητης δικτατορίας, Γιάννη Χαλκίδη, αποκαλύπτουμε ένα απόρρητο έγγραφο των τότε εγκάθετων από τη δικτατορία  αστυνομικών αρχών Θεσσαλονίκης. Οι οποίες, επιχειρώντας να δικαιολογήσουν το  αποτρόπαιο έγκλημα που διέπραξαν και σε απάντηση του σάλου που είχε ξεσπάσει διεθνώς,  ισχυρίζονταν άθλια ότι ο Χαλκίδης, στο διαμέρισμα που κρύβονταν, κρατούσε στα χέρια του ένα περίστροφο, με συνέπεια δήθεν να υπάρξει ένοπλη συμπλοκή με τα όργανα της Ασφάλειας, στη διάρκεια της οποίας τάχα πυροβολήθηκε και όχι άοπλος που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ενώ προσπαθούσε να διαφύγει.

Όταν παρακολουθούσαν ακόμη και τον Μάνο Χατζηδάκι

Μια και  το θέμα των παρακολουθήσεων και του φακελώματος βρίσκεται ακόμη στην επικαιρότητα, λόγω της υπόθεσης των "επισυνδέσεων" και της συνεχιζόμενης συγκάλυψης του σκανδάλου, αξίζει να θυμηθούμε το πώς τα «σαίνια» της χούντας, αλλά και  της προηγούμενης ανώμαλης  μετεμφυλιακής περιόδου, φακέλωναν όλους τους πολίτες με «ανατρεπτικές» αντιλήψεις. Μία πολύ χαρακτηριστική περίπτωση ήταν αυτή του σπουδαίου συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι, εναντίον του οποίου είχε σχηματιστεί ογκώδης φάκελος για τα πολιτικά του φρονήματα.

H δίκη πριν 51 χρόνια των πραξικοπηματιών της χούντας

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Συμπληρώνονται 51 χρόνια από τη δίκη των πραξικοπηματιών της χούντας και την ιστορική απόφαση που είχε λάβει το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, επιβάλλοντας την ποινή του θανάτου σε τρεις από τους αρχηγούς της λαομίσητης δικτατορίας των συνταγματαρχών και σε ποινές ισόβιων δεσμών για τους υπόλοιπους. Μία απόφαση που ήταν εναρμονισμένη με τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για την τιμωρία των τυράννων, και την ιαχή «δώστε τη χούντα στο λαό» να ηχεί και στο τελευταίο σοκάκι της χώρας.

«Κατά την διάρκειαν της αναζητήσεως του εραστού»!!

Παρακολουθήσεις από το "βαθύ κράτος" της δεξιάς μισό και πλέον αιώνα πριν

του Σπύρου Κουζινόπουλου
To συνεχιζόμενο κουκούλωμα στην υπόθεση των "επισυνδέσεωνς" από τις μυστικές υπηρεσίες στα τηλέφωνα πολιτικών και δημοσιογράφων, μας έφεραν στο νου κάποιες από τις παρακολουθήσεις παλαιότερων εποχών, πριν μισό και πλέον αιώνα. Τότε που δεν υπήρχαν ακόμη smartphones για να μπουν "κοριοί" και οι χαφιέδες της τότε ΚΥΠ και της Ασφάλειας, ξεροστάλιαζαν νυχθημερόν καταγράφοντας τις κινήσεις "επικίνδυνων δια την δημόσιαν τάξιν και ασφάλειαν" δημοκρατικών πολιτών.

Ο «αντεθνικώς δρων» Μανόλης Αναγνωστάκης και το φακέλωμά του

Ο Μ. Αναγνωστάκης, όρθιος στο κέντρο, κρατούμενος στις φυλακές του Γεντί Κουλέ
με τους συντρόφους του ΕΠΟΝίτες Δ. Βούρδα, Β. Ζέρβα και Γ. Αποστολίδη

                                    ….Τώρα νὰ σπάσεις δὲν μπορεῖς πιά, σὲ χρωμάτισαν

                                         καὶ σ᾿ ἔχουν σὰν τὸν ποντικὸ μέσα στὴ φάκα
                                         καὶ δὲν ξεφεύγεις ἀπὸ τοῦ χαφιὲ τὸ μάτι σὰν
                                         συναναστρέφεσαι τὸν καθ᾿ ἕνα μαλάκα.

                           Μανόλης Αναγνωστάκης, απόσπασμα από το Fair Play

Η απελευθέρωση των τελευταίων πολιτικών κρατουμένων της χούντας στη Θεσσαλονίκη

Οι τελευταίοι πολιτικοί κρατούμενοι της χούντας στη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου 
24 Ιουλίου 1974. Το δικτατορικό καθεστώς της χούντας των συνταγματαρχών, καταρρέει κάτω από το βάρος των ανομημάτων του και την προδοσία της Κύπρου. Δύο μέρες αργότερα, στις 26 Ιουλίου, θα απελευθερωθούν από τις φυλακές Διαβατών οι τελευταίοι Θεσσαλονικείς πολιτικοί κρατούμενοι της δικτατορίας. 

Οι βλακώδεις ισχυρισμοί της χούντας για τη Θεσσαλονίκη

Προκειμένου να δικαιολογήσουν το πραξικόπημα και τη δικτατορία

ου Σπύρου Κουζινόπουλου

Με την ευκαιρία της επετείου από την κατάρρευση της δικτατορίας: Θεσσαλονίκη, 21η Απριλίου 1967.  Πριν 59 χρόνια ακριβώς χρόνια. Τα τανκς της χούντας των Συνταγματαρχών βγαίνουν στους δρόμους. Πρώτη ενέργεια των πραξικοπηματιών, να παρατάξουν άρματα μάχης στον σιδηροδρομικό σταθμό, στο αεροδρόμιο, στο Γ΄ Σώμα Στρατού, στα πρακτορεία των ΚΤΕΛ και στις πλατείες της πόλης. Δεύτερη ενέργεια, οι συλλήψεις εκατοντάδων δημοκρατικών πολιτών, κυρίως αριστερών, από τους οποίους οι κινηματίες φοβόταν αντίδραση. Τρίτη κίνηση, να «καταλάβουν» τα γραφεία των τοπικών εφημερίδων, επιβάλλοντας στυγνή λογοκρισία.

52 χρόνια από την κατάρρευση της χουντικής δικτατορίας

Ο λαός πανηγυρίζει την πτώση της χούντας. Πενήντα ένα χρόνια μετά, 

θα αποδειχθεί ότι η μεταπολίτευση, ήταν μία ακόμη χαμένη ευκαιρία

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Συμπληρώθηκαν 52 χρόνια από την κατάρρευση της χούντας, στις 23 Ιουλίου 1974, κάτω από το βάρος της αντίθεσης του ελληνικού λαού στο στυγνό δικτατορικό καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει μία φούχτα επίορκων αξιωματικών, αλλά κυρίως, την εθνική συμφορά που προκάλεσαν οι ενέργειες της στην Κύπρο, δίδοντας την αφορμή να επέμβει ο τουρκικός Αττίλας στο νησί και να καταλάβει το 40% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας..

ΣΦΕΑ: "Η πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης"

Σε κρίσιμες περιόδους, όπως οι σημερινές, το παρελθόν έχει τόση σημασία, ώστε πρέπει να κατακτηθεί με αγώνα, όπως ακριβώς και το παρόν, απέναντι στους κράχτες του ιστορικού αναθεωρητισμού. Γι΄ αυτό, 52 χρόνια από την 23η Ιουλίου 1974, η “πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης δεν είναι παρά η πάλη του ανθρώπου εναντίον της εξουσίας, τονίζει ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ)σε διακήρυξη του για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

Η αντίσταση κατά της χούντας στις ένοπλες δυνάμεις

52 χρόνια από πτώση της δικτατορίας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Καθώς πλησιάζουμε στην 51η επέτειο από την πτώση της δικτατορίας της χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, να θυμίσουμε πτυχές της αντιδικτατορικής δράσης στον στρατό κατά την περίοδο της μαύρης επταετίας 1967-1974 από στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, όπως αναδείχθηκαν σε ημερίδα του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ), μέσα από αφηγήσεις αξιωματικών ε.α., οι οποίοι εκείνη την περίοδο βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, ή διώχθηκαν για τα δημοκρατικά τους φρονήματα.

Πενήντα δύο χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο

Ήταν Δευτέρα, 15 Ιουλίου 1974. Πενήντα δύο ακριβώς χρόνια πριν. Νωρίς το πρωί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επιστρέφει στο προεδρικό μέγαρο από τη θερινή του κατοικία στο όρος Τρόοδος. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι καθώς οι πληροφορίες που από μέρες κυκλοφορούν στη μεγαλόνησο, κάνουν λόγο για προσπάθειες των πραξικοπηματιών της χούντας από την Αθήνα για την ανατροπή του. Γεγονότα που οδήγησαν λίγες μέρες αργότερα στην τουρκική εισβολή.

Δέκα τέσσερα χρόνια χωρίς τον αγωνιστή και Άνθρωπο, Ντίνο Τριαρίδη

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Συμπληρώθηκαν δέκα τέσσερα χρόνια χωρίς τον Ντίνο Τριαρίδη. Μία εμβληματική μορφή του δημοκρατικού, προοδευτικού και αντιδικτατορικού κινήματος της Βόρειας Ελλάδας, διαπρεπή επιστήμονα και πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟ με κεφαλαία, που έφυγε από τη ζωή τέτοιες μέρες  του 2012. Όσοι είχαν την σπάνια τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά, να συναναστραφούν μαζί του, να περπατήσουν κοινούς δρόμους, δε λένε να τον ξεχάσουν, τον έχουν πάντα στην καρδιά τους..

H Παγκόσμια Ημέρα κατά των βασανιστηρίων και τα μαρτύρια στα χρόνια της χούντας

Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων είναι η σημερινή, μία επέτειος που καθιερώθηκε στις 26 Ιουνίου 1998, τιμώντας τη Διεθνή Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων, η οποία, με βάση και τον Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, από το 1948 απαγορεύει την απάνθρωπη αυτή μέθοδο ανάκρισης. Η Ελλάδα, έχει πικρή εμπειρία από τα βασανιστήρια που εφαρμόστηκαν κατά κόρον στις δύο δικτατορίες που γνώρισε η χώρα, στη δικτατορία Μεταξά του 1936 και στη δικτατορία της χούντας του 1967.

Σαμποτάζ Έβρου: Η μεγαλύτερη σκευωρία στα ελληνικά χρονικά

Από τη χούντα των συνταγματαρχών που προετοίμαζε το πραξικόπημά της

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Συμπληρώνονται 61 χρόνια από τη μεγαλύτερη στα χρονικά σκευωρία από συστάσεως Ελληνικού κράτους, το περιβόητο «Σαμποτάζ του Έβρου», που στήθηκε τον Ιούνιο του 1965, με οργανωτή έναν νοσηρό εγκέφαλο, τον επικεφαλής των πραξικοπηματιών της χούντας που από τότε συνωμοτούσαν για την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος, τον μετέπειτα δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

9η Μαίου 1968: Ο μαρτυρικός θάνατος του «Άγιου της Αριστεράς»

Η φρίκη των βασανιστηρίων τα οποία υπέστη, αποτυπώνονται στο πρόσωπο του Τσαρουχά

του Σπύρου Κουζινόπουλου

“Ο Γιώργης Τσαρουχάς, που ξεψύχησε στα χέρια των βασανιστών του, στα μπουντρούμια της χουντικής ΚΥΠ Θεσσαλονίκης, στις 9 Μαίου 1968, υπήρξε μια σεμνή μορφή, ένας «Άγιος της Αριστεράς», με αδιάκοπη, σημαντική συμβολή στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, από τα μαθητικά του χρόνια ως τη δολοφονία του σε ηλικία 56 ετών. Ένας κομμουνιστής περήφανος, μαχητικός, που ανταμείφθηκε από το κράτος και το παρακράτος της δεξιάς με διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια  και τελικά το φριχτό θάνατο”.

Πως ήταν το άντρο της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης επί χούντας

Εκεί που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν αντιδικτατορικοί αγωνιστές

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Συμπληρώνονται 58 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία, μέσα στα γραφεία της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης, στις 9 Μαϊου 1968, του βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργη Τσαρουχά, ηγετικού στελέχους του αντιδικτατορικού κινήματος στη Βόρεια Ελλάδα και γραμματέα της παράνομης οργάνωσης του ΚΚΕ. Με την ευκαιρία αυτή, αξίζει να αναφερθούμε στα όσα διαδραματίζονταν εκείνη τη μαύρη εποχή στο "χειρουργείο", στο κολαστήριο της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Θεσσαλονίκης που είχε μετατραπεί σε άντρο βασανιστηρίων κορυφαίων στελεχών του αγώνα για την ανατροπή της λαομίσητης χούντας.

Το τελευταίο μάθημα του Α. Μάνεση επί δικτατορίας

Στις 18 Ιανουαρίου 1968 στο Αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής, ο  καθηγητή Αριστόβουλος Μάνεσης, παρέδιδε στους φοιτητές του το τελευταίο μάθημα επί Δικτατορίας, λίγες μόλις μέρες πριν η χούντα των επίορκων συνταγματαρχών τον συλλάβει και τον εξορίσει. 

Η δολοφονία του Νικηφόρου Μανδηλαρά από τη χούντα

του Σπύρου Κουζινόπουλου 
Τέτοιες μέρες, πριν μισό και πλέον αιώνα, έπεφτε  θύμα άγριας δολοφονίας από το στρατιωτικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967, ο διαπρεπής νομικός και αγωνιστής της Δημοκρατίας, Νικηφόρος Μανδηλαράς. Ένα έγκλημα από τα πολλά της δικτατορίας, που η χούντα των συνταγματαρχών είχε επιχειρήσει να το «κουκουλώσει», αποδίδοντάς το σε πνιγμό!

Η σύλληψη και εκτόπιση των 300 Σερραίων από τη χούντα

Το κολαστήριο της Γυάρου

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πρόκειται οι Έλληνες να σβήσουν από τη μνήμη τους τις εικόνες νύχτας Αγίου Βαρθολομαίου που διαδραματίστηκαν στη χώρα εκείνη την καταραμένη 21η Απριλίου 1967 με τις χιλιάδες συλλήψεις πολιτών για τις δημοκρατικές τους ιδέες. Μεταξύ των οποίων και 300 περίπου μελών της ΕΔΑ και της Νεολαίας Λαμπράκη που είχαν συλληφθεί από τα όργανα της Ασφάλειας στο νομό Σερρών για "αντεθνική δράση".

Φυλακισμένες και βασανισμένες γυναίκες από τη χούντα

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Δεν ήταν μόνο οι χιλιάδες άντρες αγωνιστές της Αριστεράς που τους συνέλαβε η χούντα των συνταγματαρχών για τα δημοκρατικά τους φρονήματα την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974, κλείνοντάς τους στα μπουντρούμια των φυλακών και τα ξερονήσια της εξορίας. Εκατοντάδες ήταν και οι γυναίκες πολιτικές κρατούμενες που είχαν την ίδια ή και χειρότερη μεταχείριση από το καθεστώς του “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”. Γυναίκες που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή υποβλήθηκαν σε μεσαιωνικά βασανιστήρια για τα πιστεύω τους.