Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Η επαίσχυντη συμφωνία Άγγλων-Γερμανών για τη Θεσσαλονίκη

Πως οι Άγγλοι (ΔΕΝ) απελευθέρωσαν τη Θεσσαλονίκη 
Οι πρώτοι Βρετανοί στρατιώτες και μάλιστα Ινδοί, έφτασαν στη Θεσσαλονίκη
στις 11 Νοεμβρίου 1944, δύο εβδομάδες μετά την απελευθέρωση 
του Σπύρου Κουζινόπουλου
Η παραπληροφόρηση, δεν είναι μόνο σημερινό φαινόμενο, αλλά ακολουθούνταν πάντα από τις δυνάμεις εκείνες που ήθελαν να συσκοτίσουν, να διαστρεβλώσουν, να σερβίρουν ψέματα και ανακρίβειες στον ελληνικό λαό. Με πρώτους διδάξαντες, τους μεγάλους «φίλους» και «προστάτες» της χώρας μας, όπως έγινε και στην περίπτωση της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί, στις 30 Οκτωβρίου 1944. Οι οποίοι μάλιστα φίλοι, «είδαν» τους … Άγγλους να απελευθερώνουν τη Θεσσαλονίκη την άγια εκείνη ημέρα.

Ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ, ο στρατηγός Ε.Μπακιρτζής και ο καπετάνιος
της Ο.Μ.Μ. Μ.Βαφειάδης, υποδέχονται τον επικεφαλής της Ινδικής ταξιαρχίας
Σύμφωνα με ένα τηλεγράφημα που μετέδωσε το σοβαρό BBC, στις 2 Νοεμβρίου 1944, «Έλληνες αντάρτες και Βρετανικές δυνάμεις καταδιώκουν τους Γερμανούς στα βόρεια της Θεσσαλονίκης» και ότι κατά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης «οι βρετανικές δυνάμεις έγιναν με ενθουσιασμό δεκτές». Κι αυτό βέβαια, δύο εβδομάδες πριν οι δυνάμεις αυτές σκάσουν μύτη στην πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας, η οποία φυσικά, όπως είναι γνωστό, ελευθερώθηκε με την είσοδο των τμημάτων της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ στις 30 Οκτωβρίου 1944.

Έλεγε το τηλεγράφημα του BBC με ημερομηνία 2-11-1944:
 «Στην Ελλάδα Έλληνες αντάρτες και Βρετανικές δυνάμεις καταδιώκουν τους Γερμανούς στα βόρεια της Θεσσαλονίκης. Ειδήσεις από την Αθήνα αναφέρουν ότι οι Γερμανοί κατέστρεψαν τελείως το λιμένα της Θεσσαλονίκης. Έγιναν μεγάλες καταστροφές και ανατινάξεις στα πεζοδρόμια της πόλης. Ο Θερμαϊκός είναι γεμάτος νάρκες έτσι που είναι πολύ δύσκολο να πλησιάσουν πλοία στο λιμένα της Θεσσαλονίκης.
Η απελευθέρωσις της Θεσσαλονίκης αναγγέλθηκε σήμερα από το συμμαχικό ανακοινωθέν που λέγει ότι έγιναν με ενθουσιασμό δεκτές οι βρετανικές δυνάμεις. Ο αγών του λαού της Θεσσαλονίκης εναντίον των Γερμανών έληξε. Παρά τας σφαγάς, τους βομβαρδισμούς και τας θηριωδίας, το φρόνημα της αντιστάσεως του λαού της Θεσσαλονίκης παρέμεινε στο χρόνο της σκλαβιάς αμείωτο». 1

Ποια ήταν η αλήθεια; Πόση και ποια υπήρξε η συμβολή των Άγγλων στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης; Βοήθησαν καθόλου στην εκδίωξη των χιτλερικών από τα εδάφη της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Βόρειας Ελλάδας; Και εν τέλει, τι στάση κράτησαν οι Βρετανοί «σύμμαχοι» κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος, μετά την προέλαση του «κόκκινου στρατού» στα Βαλκάνια;

Όπως έγραψε ο γνωστός ιστορικός Heinz Richter, οι πρώτες βρετανικές δυνάμεις έφτασαν στη Θεσσαλονίκη στα μέσα Νοεμβρίου 1944, δηλαδή μισό μήνα μετά την απελευθέρωση της πόλης από τον ΕΛΑΣ. Και μάλιστα, δεν ήταν Άγγλοι, αλλά επρόκειτο «για τις εμπροσθοφυλακές της 4ης ινδικής μεραρχίας και κατευθύνθηκαν έξω από το τέταρτο διαμέρισμα». Και καθώς το στρατόπεδο «Παύλος Μελάς» πέρασε στη δικαιοδοσία των Βρετανών, οι 1.000 Γερμανοί στρατιωτικοί που είχαν συλληφθεί από τον ΕΛΑΣ κατά την αποχώρηση των δυνάμεων της Βέρμαχτ από την πόλη και κρατούνταν σ’ αυτό το στρατόπεδο, πέρασαν στην αιχμαλωσία των Βρετανών και στάλθηκαν στο εξωτερικό δια θαλάσσης. Μάλιστα δε, ανάμεσα στους κρατούμενους, υπήρχαν και κάποιοι Γερμανοί αντιχιτλερικοί αξιωματικοί και στρατιώτες, του τμήματος «Ελεύθερη Γερμανία», υπό τον ταγματάρχη Γκέοργκ Έκερτ, οι οποίοι με τη βοήθεια του ΕΛΑΣ, ξέφυγαν από τη βρετανική αιχμαλωσία. 2

Το ωραίο είναι ότι από αυτή την ανακριβή είδηση, που τη μετέδιδε συνεχώς και ο ραδιοφωνικός σταθμός του Λονδίνου, την … «πάτησαν» και κάποιοι Έλληνες ταγματασφαλίτες που πιστεύοντας την χαλκευμένη πληροφορία ότι οι Άγγλοι εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη για να την απελευθερώσουν, έσπευσαν να τους συναντήσουν για να ζητήσουν «προστασία», δεδομένου ότι καταδιώκονταν από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ για τη συνεργασία τους με τους κατακτητές.
Είναι ίσως γνωστή η ιστορία με τον επικεφαλής των ταγματασφαλιτών του Κιλκίς, Κώστα Παπαδόπουλο, ο οποίος, ακούγοντας την είδηση στο ραδιόφωνο, έσπευσε με έξι πρωτοπαλλήκαρά του στη Θεσσαλονίκη. Κι εκεί, αντί για τους Άγγλους, συνάντησε τους ΕΛΑΣίτες. Για το περιστατικό αυτό, είχε μία ενδιαφέρουσα περιγραφή ο Μάρκος Βαφειάδης στα απομνημονεύματά του 3:
Η εξιστόρηση του Βαφειάδη για το περιστατικό
Η επαίσχυντη συμφωνία των Άγγλων με τους Ναζί
Σύμφωνα με τον Άλμπερτ Σπέερ, υπουργό πολεμικής βιομηχανίας του Χίτλερ, υπήρξε στη Λισσαβόνα μια μυστική συμφωνία μεταξύ Γερμανών και Άγγλων, όπως του ανέφερε ο αρχηγός του γερμανικού επιτελείου, στρατηγός Γιόντλ: 
«Η συμφωνία αυτή, πρωτοφανής μέχρι τότε, και όπως γνωρίζω μοναδική σ’ όλο το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, αφορούσε, όπως μου είπε ο Γιόντλ τουλάχιστον, την εκκένωση απ’ τα γερμανικά στρατεύματα της Ελλάδος, χωρίς Βρετανική ενόχληση.… Και πράγματι οι Άγγλοι την ετήρησαν. Τα γερμανικά πολεμικά και μεταγωγικά, έμφορτα με στρατό απ΄τα ελληνικά νησιά, πέρασαν το Φθινόπωρο του 1944 ανενόχλητα μπροστά στα μάτια των Βρετανών, κι ανάμεσα από τα βρετανικά υποβρύχια στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο…
Το τίμημα της συμφωνίας, κατά τη δική μου γνώμη, ήταν να παραχωρηθεί η Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς στους Άγγλους, να μπορέσουν να την καταλάβουν αμαχητί και μ’ αυτό τον τρόπο η Ελλάδα να περιέλθει στο δυτικό στρατόπεδο. Και βέβαια ο Χίτλερ θα διατηρούσε ανέπαφες τις δυνάμεις του που κατείχαν τον Ελληνικό χώρο…. Νομίζω ότι η συμφωνία πρέπει να έκλεισε στη Λισαβόνα και το ποιος είχε την πρωτοβουλία πρώτος, δεν ξέρω, αλλά πιστεύω ότι δεν έγινε σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά πολύ υψηλότερο, ακριβώς για να μην υπάρξουν ακριτομύθιες…». 4

Σε εφαρμογή προφανώς εκείνης της μυστικής συμφωνίας Γερμανίας-Αγγλίας, τα βρετανικά πολεμικά πλοία και υποβρύχια, που κυριαρχούσαν στη Μεσόγειο από την άνοιξη του 1944 και μετά, άφηναν τα γερμανικά σκάφη να κάνουν… τουρισμό στην περιοχή, επιτρέποντάς τα να κινούνται ανεμπόδιστα, όπως σε ειρηνική περίοδο.
Είναι χαρακτηριστικό ένα τηλεγράφημα που έστειλε στις 10 Σεπτεμβρίου 1944, ο προϊστάμενος στην Αθήνα της υπηρεσίας του Ειδικού Πληρεξουσίου του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας για τη Ν.Α. Ευρώπη, Κουρτ –Φριτς φον Γκρέβενιτς, προς τον προϊστάμενό του, Ειδικό Πληρεξούσιο του Χίτλερ για τα Βαλκάνια, Χέρμαν Νοϊμπάχερ. Όπως ανέφερε συγκεκριμένα:
«Οι Άγγλοι που έχουν την πλήρη αεροπορική και ναυτική κυριαρχία στο Κρητικό και το Αιγαίο πέλαγος, συμπεριφέρονται τελείως παθητικά ή η μαχητική τους δράση είναι τόσο μικρή, ώστε γι’ αυτό το λόγο δεν έχουν προξενηθεί απώλειες ως τώρα. Εδώ συμπεραίνεται γενικά ότι οι Άγγλοι αφήνουν συνειδητά άθικτους τους ανθρώπους μας, παίρνοντας υπόψη μια επερχόμενη, που είναι και προς το αγγλικό συμφέρον, χρησιμοποίηση κατά των μπολσεβίκων». 5
Ο αντιστράτηγος Άουγκουστ Βίντερ, γενικός επιτελάρχης της Ομάδας Στρατιών F, ενημερώνει τη Βέρμαχτ 
ότι οι Άγγλοι αφήνουν τα Γερμανικά στρατεύματα να αποχωρούν ανενόχλητα από τα ελληνικά νησιά

Μάλιστα οι «ελευθερωτές της Θεσσαλονίκης» Άγγλοι, όχι μόνο άφησαν ανενόχλητους τους Γερμανούς να φύγουν σαν κύριοι από τη χώρα μας, αλλά επίσης «με διαταγή του στρατηγού Σκόμπυ, που ανακοινώθηκε προσωπικά στον στρατιωτικό αρχηγό του ΕΛΑΣ, στρατηγό Στέφανο Σαράφη,  στις 4 Νοεμβρίου 1944, απαγόρευσαν στον ΕΛΑΣ να συνεχίσει τις επιχειρήσεις έξω από τα ελληνικά σύνορα» κατά των υποχωρούντων γερμανικών στρατευμάτων. 6

Η απαγόρευση αυτή, ήταν αδικαιολόγητη και αντίθετη με το γενικό συμμαχικό συμφέρον. Οφείλεται στην ανησυχία των Άγγλων ν’ αφήσουν τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά των χιτλεροφασιστών και έξω από τα σύνορα της χώρας, γιατί αναλογίζονταν ότι οι μονάδες του ΕΛΑΣ που θα έπαιρναν μέρος στις επιχειρήσεις κατά των Γερμανών έξω από τα ελληνικά σύνορα, κατά την επιστροφή τους στη χώρα, μετά τη συντριβή του εχθρού και τη νίκη, θα ήταν πολύ ισχυρότερες, πιο έμπειρες και πιο οργανωμένες. 7
Ο Σκόμπι φτάνει στη Θεσσαλονίκη στις 21 Νοεμβρίου 1944
Τελικά, όπως προκύπτει από τις εφημερίδες της εποχής, το πρώτο βρετανικό τμήμα που έφτασε στη Θεσσαλονίκη, ήταν μία ταξιαρχία Ινδών στρατιωτών, που «γίνεται παντού δεκτή με τις πιο εγκάρδιες εκδηλώσεις». Σύμφωνα με τα όσα διοχετεύονται από αυτή τη στρατιωτική μονάδα και δημοσιεύονται την επόμενη ημέρα στην εφημερίδα του ΕΑΜ Μακεδονίας Ελευθερία, «η ταξιαρχία αυτή έρχεται στην πόλη μας με κύρια αποστολή την οργάνωση της αποστολής τροφίμων που θα σταλούν εδώ για τον δυστυχούντα λαό της Μακεδονίας». Κι ότι επίσης, «οι σύμμαχοι στρατιώτες θα μας βοηθήσουν σε όλους τους τομείς για την ανοικοδόμηση των ερειπίων που μας άφησαν οι χιτλερικοί επιδρομείς».
Που να ήξεραν τα δεινά που οι «σύμμαχοι» Άγγλοι θα απεργάζονταν για τη χώρα, οδηγώντας την στον εμφύλιο πόλεμο και την καταστροφή που ακόμη πληρώνει ο ελληνικός λαός.  

Δέκα μέρες αργότερα, στις 21 Νοεμβρίου 1944, τη Θεσσαλονίκη θα επισκεφτεί και ο στρατηγός Σκόμπυ, συνοδευόμενος από τον υπουργό Εσωτερικών Μανουηλίδη, ενώ τους υποδέχθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για τη Βόρεια Ελλάδα, Μόδης 9. Και στις συζητήσεις του, απέφυγε να αναφέρει τον ισχυρισμό ότι τάχα οι βρετανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν την πόλη.

Παραπομπές
1.     Δημοσιεύθηκε την επομένη, 3 Νοεμβρίου 1944 στην εφημερίδα του ΕΑΜ Μακεδονίας Ελευθερία
2.     Heinz A. Richter, Η Εθνική Αντίσταση και οι συνέπειές της, ελληνική έκδοση Αθήνα 2009, Μεσόγειος, σ. 317
3.     Μάρκος Βαφειάδης, Απομνημονεύματα, τόμ.Β΄, Αθήνα 1985, Λιβάνης, σ.227-228
4.       Απόσπασμα από συνέντευξη του Άλμπερτ Σπέερ στο Βάσο Μαθιόπουλο. Δόθηκε το 1976 στη Χαϊδελβέργη και δημοσιεύθηκε στο: Βάσος Μαθιόπουλος, Οι Ναζί για την Εθνική Αντίσταση στην Ελλάδα-Επτά απόρρητες εκθέσεις του Γενικού Επιτελείου του Χίτλερ, 2η έκδοση,  Αθήνα 2012, Δρόμων/Μηνύματα, σ.104-105
5.     Αρχείο του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, Ειδικός πληρεξούσιος για τη Νότια Ανατολή, τόμ.1, φύλλο 8, δημοσιεύεται στο: Μάρτιν Ζέκεντορφ, Η Ελλάδα κάτω από τον αγκυλωτό σταυρό – ντοκουμέντα από τα γερμανικά αρχεία,  Αθήνα 1991, σ.257
6.       Στέφανος Σαράφης, Ο ΕΛΑΣ, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις,  1958, σ.480 
7.     Βασίλης Βενετσανόπουλος, λοχαγός ε.α., «Το ένοπλο κίνημα του ΕΑΜ, ορισμένες πλευρές του ΕΛΑΣ», Συμπόσιο για την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, διοργάνωση ΚΜΕ και περιοδικό «Εθνική Αντίσταση», Αθήνα 1985, Σύγχρονη Εποχή, σ.74
8.     Εφημερίδα Ελευθερία, 12 Νοεμβρίου 1944

9.     Εφημερίδα Ελευθερία, 22 Νοεμβρίου 1944
        Η φωτοτυπία του εγγράφου, είναι από το βιβλίο του Ζέκεντορφ, σ. 302  

3 σχόλια:

  1. Ευδόξιος Γούρμος29 Οκτωβρίου 2017 - 6:31 μ.μ.

    Οι πληροφορίες είναι σωστές. Ο σχολιασμός είναι λάθος και αριστεροβαρής εκ προθέσεως. Από τη στιγμή που υπήρξε η μυστική συμφωνία της Λισαβόνας η Ελλάδα ήταν "de jure" ελεύθερη. Η ανενόχλητη αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα ήταν ήδη σχεδιασμένη και γνωστή σε όλη την Ελληνική Ηγεσία και στο ΚΚΕ.
    Με την ολοκλήρωσή της η Ελλάδα θα ήταν και "de facto" ελεύθερη, ΕΙΤΕ ΕΜΠΑΙΝΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΕΙΤΕ ΟΧΙ (που όντως μπήκαν πρώτοι), ΕΙΤΕ ΑΠΟΒΙΒΑΖΟΤΑΝ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ.
    Η υποκρισία όμως πλέον έχει ξεχειλίσει και τεχνηέντως αποκρύπτεται το γεγονός ότι με βάση τη Συμφωνία της Καζέρτας Ο ΕΛΑΣ, ΥΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΣΑΡΑΦΗ, ΕΙΧΕ ΤΕΘΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΒΡΕΤΑΝΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΣΚΟΜΠΙ, και είχε υποχρέωση να εκτελεί τις αποφάσεις που αντιστοιχούσαν στον Βρετανικό σχεδιασμό όπως αυτός διαμορφώθηκε μετά τη μυστική συμφωνία της Λισαβόνας.
    ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΛΕΜΟΥ ΟΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΕΙΝΑΙ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
    Τι συνέβη λοιπόν εδώ? Ο Σαράφης κατ' εντολή του Σκόμπι έδωσε διαταγή στο Μ. Βαφειάδη των ΟΜΜ να μην προχωρήσει πέραν του Αξιού ποταμού και να περιμένει την αποβίβαση των Βρετανών στη Θεσσαλονίκη (όπως προέβλεπε το σχέδιο των Άγγλων και ήταν υποχρεωμένος και ο υπό τον Σκόμπι ΕΛΑΣ να σεβαστεί). Ο Μ. Βαφειάδης καίτοι υπεκρίθη ότι θα εκτελέσει τη διαταγή, την αγνόησε και στη συνέχεια τα γεγονότα εξελίχθησαν όπως περιγράφονται στο άρθρο. Με αυτή την "ψευτομαγκιά" λοιπόν ο Μ. Βαφειάδης αντί να περάσει Στρατοδικείο για την ανυπακοή του (όπως προβλέπει η στρατιωτική δεοντολογία σε περίοδο πολέμου), βγήκε και από πάνω. δημιουργώντας στον απλό κόσμο (ο οποίος πάντα έχει άγνοια από λεπτομέρειες των κέντρων αποφάσεων) την αίσθηση οτι αυτός και τα τμήματά του απελευθέρωσαν την πόλη.
    Οι Γερμανοί δεν αποχώρησαν από την πόλη γιατί τους έδιωξε ο ΕΛΑΣ. Αποχώρησαν βάσει των όρων της Συμφωνίας της Λισαβόνας. Και το σπουδαιότερο, ουδείς τους κατεδίωξε μέχρι τα σύνορα, διότι πέραν της συμφωνίας της Λισαβόνας που προέβλεπε την ανενόχλητη αποχώρησή τους, υπήρχε και συμφωνία από την 1η Σεπτ. 44, στο Λειβάδι της Χαλκιδικής, μεταξύ εκπροσώπων της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας (ΟΜΜ) του ΕΛΑΣ και της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης - Αιγαίου, με την οποία ο ΕΛΑΣ αναλάμβανε τη δέσμευση να μην εμποδίσει την υποχώρηση του Γερμανικού στρατού.
    Εδώ λοιπόν δεν τους κατεδίωξαν εντός του Ελληνικού χώρου και εσείς προβάλετε τη διαταγή της 4ης Νοε. να μην τους καταδιώξουν εκτός συνόρων?.
    Η απαγόρευση αυτή, ήταν δικαιολογημένη διότι έτσι είχε συμφωνηθεί στη Λισαβόνα. Η κρίση σας ότι ήταν αντίθετη με το γενικό συμμαχικό συμφέρον από ποια στρατηγική σας εμπειρία απορρέει? Προφανώς κάτι περισσότερο θα γνωρίζετε υποθέτω από το αντίστοιχο Βρετανικό επιτελείο που πήρε την απόφαση.
    Ενώ λοιπόν Ο Βαφειάδης αγνόησε τη Διαταγή του Σαράφη για τη Θεσσαλονίκη τήρησε πλήρως τη συμφωνία του Λειβαδίου για την ανενόχλητη αποχώρηση των Γερμανών. Είχε όμως άλλη πιο σοβαρή αποστολή για τις 4 Νοε. στο Κιλκίς. Να θέσει ουσιαστικά τις βάσεις για τον αιματηρό εμφύλιο που ακολούθησε με την πιό αιματηρή σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και την ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΦΑΓΗ 2000 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΔΙΚΑΙΩΝ ΚΑΙ ΑΔΙΚΩΝ) την ώρα που η ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ Ο ΕΛΑΣ, ΑΛΛΑ Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.
    Τέλος ξεφεύγει από τη λογική μου να σχολιάσω το απύθμενο κομματικό θράσος να θεωρείτε τους Άγγλους και τους Αμερικανούς υπεύθυνους για τον εμφύλιο που ακολούθησε όταν, στις αρχές Οκτ. του 44, οι Τσώρτσιλ και Στάλιν είχαν ήδη συμφωνήσει ποιες θα είναι οι σφαίρες επιρροής μετά τον πόλεμο, ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΤΑ 90% ΣΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ και η υπόλοιπη περιοχή των Βαλκανίων να αφεθεί με υψηλά ποσοστά στη Σοβιετική Ένωση
    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Κουζινόπουλε καλησπέρα,
    Μια πρόσθετη πληροφορία που ανακάλυψα πρόσφατα και πιστεύω ότι είναι χρήσιμη στο θέμα που εξετάζεται εδώ.
    Πρόκειται για αφιέρωμα της ΕΤ1, μια ταινία με τίτλο Μαρτυρίες του Γιώργου Πετρίτση από το 1992, που αναφέρεται στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς. Το αφιέρωμα επαναπροβλήθηκε χτες από την ΕΡΤ2...
    Εκεί περιλαμβάνεται η ζωντανή μαρτυρία του Γ. Διαμαντόπουλου, αντιστρατήγου ε.α. Αφηγείται λοιπόν ο ίδιος ότι από τον Αύγουστο του 44 βρίσκόταν στην περιοχή του Πάικου και της πεδιάδας, επικεφαλής ομάδας σαμποτέρ και δρούσε στην περιοχή κατ' εντολή του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Αναφέρει ότι στις 27 Σεπτ. πήρε επείγον σήμα από το Στρατηγείο να πάει αμέσως στη Θεσσαλονίκη, να έρθει σε επαφή με τους Γερμανούς και να οργανώσει την παράδοσή τους στις Βρετανικές Δυνάμεις αντί στους αντάρτες... Η εντολή ήταν να εμφανίζεται σαν Άγγλος Αξιωματικός γι' αυτό φορούσε αγγλική στολή στις συναντήσεις που έγιναν. Οι συναντήσεις δεν κατέληξαν πουθενά για διάφορους λόγους, ίσως γιατί τους πρόλαβε η εσπευσμένη αποχώρηση και η απελευθέρωση. Στην ταινία ο αφηγητής εξηγεί τους λόγους και προσθέτει ότι η κίνηση ήταν επακόλουθη και της τάσης ωρισμένων τουλάχιστον Γερμανών που προτιμούσαν να παραδοθούν στους Άγγλους καιθ όχι στους κιομουνιστές"
    Τέλος αφηγείται ένα περιστατικό ότι την ημέρα της απελευθέρωσης, όπου όταν κάποια στιγμή, μέσα στο πλήθος αποκαλύπτει (σκόπιμα;) τη βρετανική στολή κάτω από το παλτό που φοράει, Κάποιοι την αναγνωρίζουν και τον σηκώνουν στα χέρια σαν Βρετανό απελευθερωτή και για λίγο γίνεται πανδαιμόνιο. Εκεί το κλείνει το θέμα, αφηγούμενος μετά τις επαφές του με τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ που βεβαίως κυριαρχούν στην πόλη και στην ύπαιθρο... Ίσως λοιπόν η ανακοίνωση του BBC έχει σαν βάση της αυτό το περιστατικό...
    Δεν ξέρω πόσο αυτά που λέει ο Διαμαντόπουλος διασταυρώνονται και κατά πόσο τελικά είναι αξιόπιστος... Νομίζω όμως ότι σε κάποιο βαθμό ταιριάζουν με το κλίμα της εποχής...
    Και σε κάθε περίπτωση, δίνουν μια πρώτη απάντηση σε ορισμένους που είτε εθελοτυφλούντες, είτε από σκοπιμότητα, νομίζουν ότι θα πνίξουν την ιστορική αλήθεια με σοφίσματα, διαστρεβλώσεις και αποπροσανατολιστικές μεταφορές βάρους του διαλόγου σε άσχετα θέματα.
    Αναφέρομαι φυσικά στο σχόλιο του κυρίου Ευδόξιου Γούρμου, ο οποίος "ξέχασε μάλλον να συστήθεί και ως "αντιστράτηγος εν αποστρατεία!... Ο κ. Γούρμος έχει βέβαια υπηρετήσει εν καιρώ ειρήνης, και προφανώς έμαθε τα των στρατιωτικών κανονισμών μέσα σε αίθουσες διδασκαλίας... Φαίνεται λοιπόν ότι έχει πλήρη άγνοια τόσο της ιστορίας, όσο και των κοινωνικών, πολιτικών, στρατιωτικών, διπλωματικών κλπ. συνθηκών που επικρατούσαν σε συνθήκες γενικευμένου πολέμου το 1944. Συνθήκες που χαρακτηρίζονται πλέον σαν "επαναστατικές" και πολλά τους σημεία ξαναμπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο της Επιστήμης της Ιστορίας...
    Ή μήπως δεν πρόκειται για άγνοια αλλά για σκοπιμότητα; Ας μου επιτραπεί η καχυποψία, όσο βλέπω αρκετούς αλεξιπτωτιστές δήθεν ιστορικούς συγκεκριμένης πολιτικής προέλευσης που αναμασούν τις ίδιες ανακρίβειες και διαστρεβλώσεις, σε μια προσπάθεια να ξαναγραφεί η ιστορία από την αρχή.
    Τελικό συμπέρασμα:
    Το "πρόβλημα" μας δεν είναι τα στοιχεία και ο σχολιασμός του ιστορικού άρθρου του γνωστού σε όλους μας Σπύρου Κουζινόπουλου... Τα στοιχεία είναι επαρκή και υπάρχουν και οι πηγές για όποιον θέλει να τα διασταυρώσει...
    Το "πρόβλημα" υπάρχει στο καταφανώς αντικομουνιστικό σχόλιο του κυρίου στρατηγού και το οποίο - για να χρησιμοποιήσω τον δικό του όρο - είναι "ακροδεξιοβαρές" κι ακόμα παραπέρα. Άλλωστε και οι υπαινιγμοί του για τα γεγονότα του Κιλκίς, μαζί με όλους τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιεί, προϊδεάζουν για τους χώρους μεσα στους οποίους εντρυφεί σήμερα και από τους οποίους αντλεί θράσος και "στοιχεία".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σημείωση στο προηγούμενο σχόλιό μου:
    Το αφιέρωμα της ΕΡΤ βρίσκεται για όσους ενδιαφέρονται εδώ:
    http://www.ert.gr/arxeio-afierwmata/apeleftherosi-tis-thessalonikis-30-oktovriou-1944/

    Όσο για το εμετικό ψέμα που αναπαράγει άκριτα ο κ. στρατηγός, περί συμφωνίας ΕΛΑΣ-Γερμανών στο Λιβάδι Χαλκιδικής, στοιχεία υπάρχουν εδώ:
    https://erodotos.wordpress.com/2012/09/09/antikommoynismos-katoxi/

    ΑπάντησηΔιαγραφή