Και μία μαρτυρία του Ντίνου Χριστιανόπουλου
Του Σπύρου
Κουζινόπουλου
Ο Μανόλης Αναγνωστάκης (στο κέντρο) με συγκρατουμένους του στο Γεντί Κουλέ
Το Γεντί Κουλέ, όπως και οι άλλες ελληνικές φυλακές την περίοδο του Εμφυλίου και λίγο μετά το τέλος του, είχε μετατραπεί σε φυλακή μελλοθανάτων. Όπως ο χασάπης μπαίνει κάθε μέρα στο κοπάδι και παίρνει τα σφάγια για το σφαγείο, έτσι και στη φυλακή καθημερινά οδηγούνταν οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Στα «πέτρινα χρόνια» του Εμφυλίου
.jpg)
Δεκάδες γυναίκες στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα στον «κρανίου τόπο» πίσω από το Γεντί Κουλέ, στα πέτρινα χρόνια του Εμφυλίου, πληρώνοντας με τη ίδια τους τη ζωή τα υψηλά ιδανικά και το όραμα που είχαν για έναν καλύτερο κόσμο και μία ανεξάρτητη και δημοκρατική Ελλάδα. Στον σχεδόν πλήρη κατάλογο με τα ονόματα των 400 εκτελεσμένων στο Επταπύργιο, που δημοσιεύουμε στο βιβλίο μας «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης», ξεχωριστή θέση κατέχουν οι 38 γυναίκες, στελέχη και απλά μέλη του ΚΚΕ, που τουφεκίστηκαν για τις ιδέες τους, πληρώνοντας με θάνατο την επιλογή για καλύτερη ζωή.
Κατά τη Βυζαντινή περίοδο το Επταπύργιο αποτελούσε τη δεύτερη γραμμή άμυνας στην οχύρωση της Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης και τον τόπο εκτοπισμού επιφανών ατόμων ή ατόμων ανεπιθύμητων στην εκάστοτε εξουσία. Το φρούριο είχε εγκαταλειφθεί από τους Οθωμανούς για πολλά χρόνια, ώσπου πριν το 1896 αρχίζει να χρησιμοποιείται ως φυλακή για άνδρες και γυναίκες.
 |
| Το φαιδρά κατασκευασμένο "Σύμφωνο Λιβαδίου" |
 |
| Οι κρανοφόροι χωροφύλακες κυκλώνουν τους φοιτητές πριν την επιχείρηση κατά του πανεπιστημιακού ασύλου |
Μία μικρή γεύση το πως αντιμετώπιζαν διαχρονικά το φοιτητικό κίνημα και γενικά τη νεολαία οι κυβερνήσεις της δεξιάς, μας δίνει η εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων και η καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου δέκα μόλις μέρες πριν την επιβολή της δικτατορίας της χούντας και η αστεία δικαιολογία που είχε παρουσιαστεί από τον τότε πρωθυπουργό της κυβέρνησης της ΕΡΕ για να δικαιολογηθούν τα αστυνομικά αίσχη στο ΑΠΘ.
