Όταν υψώθηκε η Ελληνική σημαία στο μιναρέ της Ροτόντας

Η παράτολμη ενέργεια δύο νεαρών να τρυπώσουν στη διάρκεια της κατοχής  νύχτα στη Ροτόντα, να ανεβούν στο μιναρέ της και να τοποθετήσουν εκεί τη γαλανόλευκη. Το μαρτυρικό τους τέλος όταν η Γκεστάπο που τους συνέλαβε, τους παρέδωσε στους ταγματασφαλίτες του αιμοδιψούς Δάγκουλα

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Αύγουστος 1944. Η μπότα των Γερμανών κατακτητών συνθλίβει τον ελληνικό λαό και οι Ναζί, που γνωρίζουν πλέον από τις συνεχείς ήττες στα πολεμικά μέτωπα ότι έρχεται το τέλος τους εξαντλούν όλη τη σκληρότητα που διακρίνει το χιτλερικό τέρας. Παίρνοντας θάρρος από την επερχόμενη απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας, δύο τολμηρά ελληνόπουλα τρυπώνουν μία σκοτεινή νύχτα στον μιναρέ της Ροτόντας, στη Θεσσαλονίκη, ανεβαίνουν τα 129 μαρμάρινα σκαλοπάτια που οδηγούν στην κορυφή του και τοποθετούν εκεί μία μεγάλη ελληνική σημαία.

Τριήμερες εκδηλώσεις για τα 82 χρόνια από το Ολοκαύτωμα Χορτιάτη

Τα 82 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη τιμούν ο Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη και η τοπική κοινωνία με τριήμερες εκδηλώσεις Mνήμης προς τιμήν των 149 αθώων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.

"Ιστορικός Τόπος" ανακηρύχθηκε το σημείο εκτελέσεων του Γεντί Κουλέ

Μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων και απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού

Δεκτό, έκανε επιτέλους το Υπουργείο Πολιτισμού το αίτημα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, να ανακηρυχθεί ιστορικός τόπος το Πάρκο Εθνικής Αντίστασης στο μαρτυρικό Επταπύργιο, εκεί που βρέθηκαν 46 σκελετοί που ανήκουν σε κομμουνιστές πολιτικούς κρατούμενους οι οποίοι εκτελέστηκαν στο σημείο εκείνο και στη συνέχεια ρίχτηκαν σε ομαδικούς τάφους κυρίως στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.

Φέρες Έβρου: Η πρώτη ελληνική πόλη που απελευθερώθηκε από τους Ναζί

Στις 27 Αυγούστου 1944, μετά από ειρηνική περικύκλωση του Γερμανικού στρατοπέδου 

Τη μέρα απελευθέρωσης των Φερών κάτοικοι φωτογραφίζονται με Γερμανούς αντιχιτλερικούς στρατιώτες

H πρώτη ελληνική περιοχή που απελευθερώθηκε απο τους Γερμανούς κατακτητές, ακόμη από τον Αύγουστο του 1944, ήταν οι Φέρες Έβρου. Και μάλιστα, ύστερα από την περικύκλωση του γερμανικού φρουραρχείου, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ, από εκατοντάδες άοπλους κατοίκους, ενώ μέσα ήταν ταμπουρωμένοι οι Γερμανοί στρατιώτες, με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Κραυγή αγωνίας από 300 πρόσφυγες που κρατούνται στη Δομή της Σιντικής

 Κραυγή αγωνίας από 300 μετανάστες και πρόσφυγες, έγκλειστους στην κλειστή δομή του Δήμου Σιντικής στις Σέρρες, μετά την πέμπτη κατά σειρά και πιο σοβαρή εξέγερση και απόπειρα δραπέτευσης από το στρατόπεδο-κολαστήριο, στο οποίο καταγγέλλουν ότι βρίσκονται φυλακισμένοι μέσα σε άθλιες συνθήκες πάνω από έναν χρόνο. Ο δήμος Σιντικής ζητά να κλείσει άμεσα η δομή.

Μία επίσκεψη του Ελευθέριου Βενιζέλου στους οικισμούς του Θερμαϊκού

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του Κόμματος Φιλελευθέρων, Ελευθέριος Βενιζέλος, στις 29 Αυγούστου 1932, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη, είχε μεταβεί με καραβάκι, -καθώς η οδική συγκοινωνία ήταν άθλια- στον παραλιακό προσφυγικό συνοικισμό της Αγίας Τριάδας, για να εγκαινιάσει το κτίριο των παιδικών κατασκηνώσεων του "Πατριωτικού Ιδρύματος", του κατοπινού ΠΙΚΠΑ ("Πατριωτικό Ίδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως"). 

Ποδοσφαιριστές της Θεσσαλονίκης στην Εθνική Αντίσταση

Άγνωστα στοιχεία για τη συμμετοχή ποδοσφαιριστών των ομάδων της Θεσσαλονίκης στην Εθνική Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ και στον αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας από τον χιτλερικό ζυγό, είχαν παρουσιαστεί το Νοέμβριο του 2024 σε ειδική εκδήλωση με θέμα «Οι ΕΑΜίτες αθλητές του ΠΑΟΚ», που είχε οργανώσει στην περιοχή του γηπέδου του δικεφάλου του βορρά η Τομεακή Επιτροπή Δήμου Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.

«Εμείς θα ζήσουμε»

Μια συγκλονιστική ιστορία σε δύσκολους καιρούς για τη Χαλκιδική.

Συγκέντρωση του ΕΑΜ στον Πολύγυρο Χαλκιδικής το Σεπτέμβριο του 1944

του Κύρκου Αικατερινάρη

Όσο προχωρούσα στην ανάγνωση του βιβλίου «Εμείς θα ζήσουμε» της Αντωνίας Ζεβόλη – Νταουντάκη (εκδ. «Εύμαρος»), τόσο περισσότερο είχα την αίσθηση ότι πολλά από τα επεισόδιά του τα είχα ζήσει κι εγώ. Στην πραγματικότητα έρχονταν στην μνήμη μου όσα κατά καιρούς μου διηγιόταν η γιαγιά μου Ουρανία. Τότε τα θεωρούσα παιδικά παραμύθια ή γνωστούς μύθους με σκληρούς δράκους και θύματα αθώους ανθρώπους. Τα παιδιά άλλωστε πάντα απωθούν τις μαύρες σκέψεις των μεγάλων, πάντα θέλουν να βρίσκονται μακριά από τις σκληρές και σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας.