52 χρόνια από την κατάρρευση της χουντικής δικτατορίας

Ο λαός πανηγυρίζει την πτώση της χούντας. Πενήντα ένα χρόνια μετά, 

θα αποδειχθεί ότι η μεταπολίτευση, ήταν μία ακόμη χαμένη ευκαιρία

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Συμπληρώθηκαν 52 χρόνια από την κατάρρευση της χούντας, στις 23 Ιουλίου 1974, κάτω από το βάρος της αντίθεσης του ελληνικού λαού στο στυγνό δικτατορικό καθεστώς που είχε εγκαθιδρύσει μία φούχτα επίορκων αξιωματικών, αλλά κυρίως, την εθνική συμφορά που προκάλεσαν οι ενέργειες της στην Κύπρο, δίδοντας την αφορμή να επέμβει ο τουρκικός Αττίλας στο νησί και να καταλάβει το 40% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας..

ΣΦΕΑ: "Η πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης"

Σε κρίσιμες περιόδους, όπως οι σημερινές, το παρελθόν έχει τόση σημασία, ώστε πρέπει να κατακτηθεί με αγώνα, όπως ακριβώς και το παρόν, απέναντι στους κράχτες του ιστορικού αναθεωρητισμού. Γι΄ αυτό, 52 χρόνια από την 23η Ιουλίου 1974, η “πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης δεν είναι παρά η πάλη του ανθρώπου εναντίον της εξουσίας, τονίζει ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ)σε διακήρυξη του για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

Η αποστασία του 1965, οι αποδοκιμασίες και τα “πακέτα”

Σκίτσο του Στέφανου Ρυκούδη που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη για τη δίκη
του Γιάννη Αικατερινάρη με την κατηγορία της "περιύβρισης αρχής" των αποστατών

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ένα περιστατικό που συνέβη στη Θεσσαλονίκη κατά τα περιβόητα γεγονότα των "Ιουλιανών" και τα πάρτι σε βάρος της θέλησης του ελληνικού λαού από το τρίγωνο παλάτι-δεξιά- αποστάτες: Λίγο μετά την ορκωμοσία του ως υπουργός Εργασίας στην τρίτη και τελευταία κυβέρνηση των αποστατών, υπό τον Στέφανο Στεφανόπουλο, ο Γεώργιος Μπακατσέλος έρχεται στη Θεσσαλονίκη την ιδιαίτερη εκλογική του περιφέρεια.

Οι κινητοποιήσεις της Αντίστασης κατά της βουλγαρικής Κατοχής

Όσοι πρόταξαν τα στήθη τους στους κατακτητές, χαρακτηρίσθηκαν αργότερα..."προδότες"

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ο μήνας Ιούλιος είναι σημαδιακός για την ελληνική Μακεδονία, για την Ελλάδα ολόκληρη, καθώς τον Ιούλιο του 1943, στην μαύρη περίοδο της Γερμανικής Κατοχής διοργανώθηκαν μερικές από τις πιο συγκλονιστικές μαχητικές εκδηλώσεις, που γνώρισε αυτός ο τόπος, ανατρέποντας τα σχέδια για την επέκταση της βουλγαρικής φασιστικής Κατοχής στη Μακεδονία. 

Ο τόπος των εκτελέσεων πίσω από το Γεντί Κουλέ

H μαρτυρία ενός ιερέα που παρίστατο στις εκτελέσεις οδήγησε στον ακριβή καθορισμό του "συνήθη τόπου" όπου τουφεκίζονταν οι πολιτικοί κρατούμενοι 

Αεροφωτογραφία του "συνήθη τόπου εκτελέσεων" και στο βάθος το Γεντί Κουλέ από όπου μεταφέρονταν οι μελλοθάνατοι. Την περίοδο του Εμφυλίου η περιοχή ήταν ακατοίκητη και τα κοντινότερα σπίτια βρίσκονταν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Οι ομαδικοί τάφοι των εκτελεσμένων κομμουνιστών του Γεντί Κουλέ, εντοπίστηκαν όπως είναι γνωστό  στο πάρκο της Εθνικής Αντίστασης Συκεών, τριγύρω από το αφιερωμένο στο αντιστασιακό έπος μνημείο που υπάρχει στο κέντρο της μικρής πλατείας, στη συμβολή των οδών Κανάρη, Σολωμού και Μιαούλη στις Συκιές Θεσσαλονίκης. Η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία. Καθώς δεκαετίες τώρα υπήρχαν πληροφορίες ότι στην περιοχή εκείνη, σε κοντινή απόσταση από το Επταπύργιο, ήταν «ο συνήθης τόπος εκτελέσεων» των μελλοθάνατων κρατούμενων στο κάτεργο αυτό που υπήρξε μια από τις χειρότερες φυλακές από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.

Έξι χρόνια από την απώλεια του Γιώργου Φαρσακίδη

Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια αφότου έφυγε από τη ζωή μία σπουδαία μορφή του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος αλλά και του καλλιτεχνικού κόσμου της χώρας, ο Γιώργος Φαρσακίδης. O αντιστασιακός που έζησε το ολοκαύτωμα του Χορτιάτη και πήρε μέρος στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί. O αγωνιστής εικαστικός, ο αλύγιστος πατριώτης που πέρασε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις 16 χρόνια της ζωής του σε φυλακές και εξορίες. 

Η “αναίμακτη γενοκτονία” της Τουρκίας σε βάρος των Τουρκοκυπρίων

του Αμπντουλλάχ Κόρκμαζχαν*
Αφομοίωση! Θα ήθελα να αναφερθώ σ’ ένα διαφορετικό πρόβλημα που είναι ζωτικής σημασίας για την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Το πρόβλημα αυτό είναι οι πολιτικές αφομοίωσης που χωρίς κανένα σεβασμό στην ταυτότητα, τη βούληση, την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της τουρκοκυπριακής κοινότητας, συνεχίζονται και αλλάζουν εις βάρος των Τουρκοκυπρίων τη δημογραφική δομή του βόρειου μέρους της Κύπρου.

«Αν πετάξει... θα βγει ο μπαμπάς από τη φυλακή!»*

 Η αγωνία των παιδιών των μελλοθάνατων στο Γεντί Κουλέ πολιτικών κρατουμένων

του Κώστα Τζιάρα, Ιστορικού*

Από την άνοιξη έως το καλοκαίρι, έξω από τη φυλακή του Γεντί Κουλέ «...είναι κάτι αγριόχορτα που έχουν κάτι σαν στάχυα πάνω. Κόβεις ένα και το βάζεις πάνω στο χέρι σου. Το χτυπάς με το άλλο... και αν πετάξει... θα βγει ο μπαμπάς από τη φυλακή...».1