Δώδεκα και πλέον τραγούδια για το Γεντί Κουλέ

  

                                        Αναστενάζει ο Γεντί Κουλές

                                      Τι έχεις παλληκάρι μου και κλαις

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Δεν είναι τυχαίο ότι περισσότερα από δέκα τραγούδια γράφτηκαν για το Επταπύργιο, όσο λειτουργούσαν εκεί οι μεσαιωνικές φυλακές και τραγουδήθηκαν από κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές, καθώς το κάτεργο του Γεντί Κουλέ υπήρξε η χειρότερη φυλακή από συστάσεως του ελληνικού κράτους. To Eπταπύργιο δεν λειτούργησε ποτέ ως κατάστημα σωφρονισμού, καθώς ήταν τόσο απαίσια τα μπουντρούμια του, ώστε όπως εύστοχα έγραψε ο Πάνος Σαββόπουλος οι έγκλειστοι ζούσαν "χειρότερα και από ζώα".

Η ιστορία της μεσαιωνικής φυλακής του Γεντί Κουλέ και των κρατουμένων της, σε ένα βιβλίο

Αφιέρωμα στην ηλεκτρονική εφημερίδα iefimerida 

Μνήμες και μαρτυρίες από το Γεντί Κουλέ με αφορμή την ανακάλυψη των ομαδικών τάφων εκτελεσθέντων στις Συκιές.  «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης». Μια ελληνική Βαστίλη, όπως εύστοχα την αποκαλεί ο δημοσιογράφος - συγγραφέας Σπύρος Κουζινοπουλος, στον τίτλο του νέου βιβλίου του: «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ. Αυτό σημειώνει σε μεγάλο αφιέρωμά της η ηλεκτρονική εφημερίδα  iefimerida αναφέροντας μεταξύ των άλλων και τα ακόλουθα:

Θεμιστοκλής Ταμβακάς: Ένας βασιλικός επίτροπος με πατέντα...

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Υπόδειγμα ακροδεξιάς σκληρότητας, o Βασιλικός Επίτροπος Θεμιστοκλής Ταμβακάς, είχε ζητήσει από τα Έκτακτα Στρατοδικεία την επιβολή της θανατικής ποινής για εκατοντάδες πολίτες, πρωτίστως κομμουνιστές, στη διάρκεια του Εμφυλίου, με σαθρές κατηγορίες τις περισσότερες φορές. Σε συντριπτικά μεγάλο ποσοστό οι κατηγορούμενοι αμέσως μετά στήνονταν στο εκτελεστικό απόσπασμα.

O γιορτασμός της πρώτης ελεύθερης Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Πέμπτη 10 Μαίου 1945, και οι εργαζόμενοι της Θεσσαλονίκης γιορτάζουν την πρώτη ελεύθερη Πρωτομαγιά μετά από εννέα ολόκληρα χρόνια. Δηλαδή, όχι μόνο μετά το τέλος της ναζιστικής Κατοχής, αλλά και της δικτατορίας της 4^ης Αυγούστου. Δεδομένου ότι ο δικτάτορας Μεταξάς, θεωρώντας τις Πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις ως έργο των «αναρχοκομμουνιστών» και προκειμένου να αποτρέψει την απεργία, με την οποία γιόρταζαν την ημέρα αυτή οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου, την είχε καθιερώσει ως υποχρεωτική αργία.

Η Πρωτομαγιά του 1921 στη Θεσσαλονίκη

Εβραίοι υποδηματεργάτες της Θεσσαλονίκης, διαδηλώνουν την περίοδο της Φεντερασιόν

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Πρωτομαγιές στη Θεσσαλονίκη άλλοτε και τώρα. Πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις μέσα σε ένα κλίμα άγριου διωγμού του εργατικού κινήματος και κατάπνιξης των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Τον εορτασμό μιας τέτοιας Πρωτομαγιάς, πριν ένα ακριβώς αιώνα, το 1921, θα γνωρίσουμε μέσα από τις αναμνήσεις ενός στελέχους του αριστερού και συνδικαλιστικού κινήματος, τον Άγι Στίνα (Σπύρο Πρίφτη).

Αλέκος Κωνσταντινίδης, ο Καλαμαριώτης ήρωας

Ένας από τους 200 φυλακισμένους στην Ακροναυπλία κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους Ναζί με τους "200" στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Πρωτομαγιά σήμερα, μέρα της παγκόσμιας εργατιάς και ο νους μας πάει 82 χρόνια πίσω, στη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944, όταν οι Γερμανοί Ναζί εκτελούσαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής τους 200 ήρωες κομμουνιστές, με μόνο έγκλημα ότι ήταν πιστοί στις ιδέες και τα ιδανικά τους. Στους 200 ήρωες, συμπεριλαμβάνονταν και ο Καλαμαριώτης αγωνιστής Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης, ένας από τους 17 Θεσσαλονικείς και 50 συνολικά Βορειοελλαδίτες που στήθηκαν εκείνη τη μέρα στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο πρώτος γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη του 1909

Από τη λήξη μιας επιτυχημένης απεργίας των σιδηροδρομικών της Μακεδονίας

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Από την περίοδο ακόμη της Οθωμανικής κυριαρχίας, αρχίζουν να δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλονίκη διάφορες ριζοσπαστικές πολιτικές ομάδες. Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων, το 1908, και την καθιέρωση Συντάγματος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι εργαζόμενοι αρχίζουν να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής, με συνέπεια να ξεσπάσει απεργιακό κύμα. 

Η καθιέρωση της εργατικής Πρωτομαγιάς και η Ελλάδα

Η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν την παγκόσμια μέρα των εργατικών διεκδικήσεων, κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Σοσιαλιστικού Συνεδρίου, (της Δεύτερης Σοσιαλιστικής Διεθνούς) τον Ιούλιο του 1889, στο Παρίσι. Χρειάστηκε να χυθούν ποταμοί αίματος σε όλες τις χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα μέχρι να γίνουν δεκτά μερικά από τα βασικά αιτήματα των εργαζομένων καθώς η Πρωτομαγιά έχει πάντοτε έντονο ταξικό διεκδικητικό χαρακτήρα.