Τα Κερδύλια μετά το Ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς κατακτητές

Οι Γερμανοί κατακτητές μετά την ομαδική εκτέλεση των 235 ανδρών κατοίκων στα Άνω και Κάτω Κερδύλια, ηλικίας από 15 έως 60 χρόνων, στις 17 Οκτωβρίου 1941, ολοκλήρωσαν την εκδικητική μανία που διακατείχε τους Ναζί, ρίχνοντας μια άσπρη εμπρηστική σκόνη και πυρπολώντας όλα τα κτίσματα που υπήρχαν στα δύο μαρτυρικά χωριά. Έμειναν ανέπαφες μόνο οι εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων στα Άνω Κερδύλια και των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Γεωργίου στα Κάτω Κερδύλια. Ενώ γλύτωσε και ένας μύλος που υπήρχε στην περιοχή και διέθετε γερμανική μηχανή. 

Φως στα σκοτάδια από τον Tύπο στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Φως στα σκοτάδια της οθωμανικής τυραννίας, όπου όλα «τα ’σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», έρχονταν να ρίξουν οι ελληνικές εφημερίδες που εκδίδονταν στην υπόδουλη Mακεδονία, εμψυχώνοντας με την τολμηρή πολλές φορές αρθρογραφία τους –παρά την αυστηρότητα της λογοκρισίας– τον πληθυσμό.1 Tο ίδιο συμβαίνει και με το πρώτο περιοδικό που κυκλοφορεί στη Θεσσαλονίκη τον 20ό αιώνα, τις Θερμαϊκές Hμέρες.2

Ο απαγχονισμός των 3 παληκαριών από το Γερακαριό Κιλκίς

Πέρασαν 83 χρόνια από μία ακόμη θηριωδία των Ναζί κατακτητών: Τον δημόσιο απαγχονισμό στις 3 Οκτωβρίου 1943, στο κέντρο του Κιλκίς τριών παληκαριών από το χωριό Γερακαριό για τη συμμετοχή τους στην ΅Εθνική Αντίσταση,

"Το Ολοκαύτωμα που μας σημάδεψε και που μας ενώνει"

Μια μαρτυρία για το ολοκαύτωμα των μαρτυρικών Κερδυλίων

Η συγκλονιστική μαρτυρία της δημοσιογράφου Μαρία Πολυζωίδου για το ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς των δύο μαρτυρικών χωριών Άνω και Κάτω Κερδύλια, στις 17 Οκτωβρίου 1941. Όπου μαζί με τους 235 εκτελεσμένους Κερδυλιώτες βρήκαν φριχτό θάνατο ο πατέρας της γιαγιάς της, δηλαδή ο προπάππος της Χρυσάφης Λιόλιος αλλά και ο 16χρονος αδελφός της Κώστας Λιόλιος. Ο οποίος γλύτωσε αρχικά, όταν πάνω του έπεσαν τα πτώματα άλλων εκτελεσμένων. Γρήγορα όμως οι Ναζί αντιλήφθηκαν ότι ζούσε, αποτελειώνοντάς τον κι’ αυτόν με χαριστική βολή.

Μανόλης Μαργαρίτης: "Η Μηχανιώνα πάνω απ' όλα"

Σημαντική ήταν η συμβολή στην ανάπτυξη της Νέας Μηχανιώνας του Μανόλη Μαργαρίτη και συνεχείς οι προσπάθειές του για τη βελτίωση της ζωής των κατοίκων της, αλλά και για να καταστεί πόλος έλξης για τους επισκέπτες της. Γι’ αυτό και προκάλεσε μεγάλη θλίψη η πρόσφατη απώλειά του σε όσους τον γνώρισαν και παρακολούθησαν τους αδιάκοπους αγώνες του για έναν δήμο Θερμαϊκού πιο όμορφο, περισσότερο ανθρώπινο, με καλύτερες συνθήκες απασχόλησης και ευκαιρίες. Το 40ήμερο μνημόσυνο για τον Μανόλη Μαργαρίτη θα τελεσθεί αυτό το Σάββατο 17 Οκτωβρίου στην εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης.

Η δράση των ληστοσυμμοριών στη Μακεδονία στα χρόνια της τουρκοκρατίας

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ο υπόδουλος ελληνισμός, λίγο πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον τουρκικό ζυγό, εκείνο τον σημαδιακό Οκτώβριο του 1912, δεν είχε ν’ αντιμετωπίσει μόνο το επίσημο Οθωμανικό κράτος. Αλλά και τη δράση των πολυάριθμων συμμοριών που εκμεταλλευόμενες τις ιδανικές γι’ αυτές συνθήκες –από την αποσύνθεση της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας– κατατρομοκρατούσαν τον πληθυσμό,  δημιουργώντας ένα κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας.

Αλίκη Βέττα: Η αμαζόνα της Αντίστασης στο εκτελεστικό απόσπασμα

Η Αλίκη Βέττα ήταν η πρώτη αντάρτισσα που μπήκε στη Θεσσαλονίκη την ημέρα της απελευθέρωσης της, στις 30 Οκτωβρίιου 1944, καβάλα στο άλογό της, επικεφαλής του πεζοπόρου γυναικείου ένοπλου τμήματος της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ. Για την υπέροχη πατριωτική της δράση η «ανταμοιβή» της ήταν να τη στήσουν στο εκτελεστικό απόσπασμα στις 6 Μαίου 1948 μαζί με άλλους δέκα συντρόφους της πίσω από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ. Ήταν μόλις 33 ετών.

Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους χιτλερικούς

Μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους της Αθήνας εκείνο το πρωϊνό της 12^ης Οκτωβρίου 1944. Το νέο ότι κατέβηκε στις 9,45 το πρωί από την Ακρόπολη η γερμανική σημαία, έκανε αστραπιαία, στόμα με στόμα, το γύρο της πρωτεύουσας. O λαός της πρωτεύουσας, άνδρες, γυναίκες, παιδιά ξεχύθηκε στους δρόμους πανηγυρίζοντας. «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ».