Κανιβαλίζοντας τη μνήμη του Γεντί Κουλέ

 της Ναταλί Χατζηαντωνίου

Από τα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή, ιδιαίτερα σκληρών συνθηκών. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα έγινε διαβόητο για την κράτηση πολιτικών κρατουμένων, ιδιαίτερα κομμουνιστών αντιστασιακών.

Τα "τσαπράζια" του κ. Φλωρίδη

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Αποθέωση πολιτικής ανοησίας και εκβιαστικών διλημμάτων από τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη και λειτουργώντας στη λογική του αλήστου μνήμης εκλογικού εξαναγκασμού «Καραμανλής ή τανκς», δήλωσε βαρύγδουπα ότι αν στις επικείμενες εκλογές δεν πάρει αυτοδυναμία για τρίτη φορά ο Μητσοτάκης, τότε η Ελλάδα… «θα πέσει στα δόντια της Τουρκίας»!

Γεώργιος Τσολάκογλου: Ο Εφιάλτης της νεότερης Ελλάδας

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Είναι συστηματικές οι προσπάθειες που το τελευταίο διάστημα καταβάλλονται από διάφορα κέντρα για την αναθεώρηση της σύγχρονης ελληνικής αλλά και παγκόσμιας ιστορίας. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που επιχειρούν να μας πείσουν ότι πρέπει να ξαναγραφεί η ιστορία, προκειμένου να εξαγνιστούν τα εγκλήματα των Ναζί και των κάθε είδους συνεργατών τους.Μία τέτοια περίπτωση, είναι με τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

Διάβημα του ΣΦΕΑ για το Επταπύργιο στο περίπτερο του ΟΔΑΠ

 Να διαγραφεί από τη "Λίστα Γαστρονομίας" και να ανακηρυχτεί Τόπος Ιστορικής Μνήμης

Tο Υπουργείο Πολιτισμού να διαγράψει αμέσως το Επταπύργιο από την αγοραία, ανίερη «λίστα γαστρονομίας» και να το κηρύξει σε χώρο ιστορικής μνήμης, σε Μουσείο της Εθνικής και της Αντιδικτατορικής Αντίστασης – όπως πάγια διεκδικούν ο ΣΦΕΑ 1967-1974, οι αντιστασιακές οργανώσεις και οι κοινωνικοί φορείς της Θεσσαλονίκης, ζήτησε ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974, σε διάβημα διαμαρτυρίας έξω από το περίπτερο του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ) του υπουργείου Πολιτισμού στη ΔΕΘ.

Όταν οι Σερραίοι έσωζαν τη Θεσσαλονίκη το χειμώνα 1944-1945

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Φθινόπωρο του 1944. Η χώρα μόλις έχει απελευθερωθεί από την ναζιστική πανούκλα. Τα εργοστάσια της Θεσσαλονίκης, κυρίως αυτά που είχαν άμεση σχέση με τη διατροφή του πεινασμένου πληθυσμού δεν είχαν καύσιμα για να λειτουργήσουν, ενώ από το σιδηροδρομικό δίκτυο έλειπαν τα κάρβουνα που θα κινούσαν τα τρένα. Την ίδια στιγμή, με τρόμο οι κάτοικοι διέβλεπαν τον κίνδυνο να ξεπαγιάσουν τον επερχόμενο χειμώνα από την έλλειψη καυσίμων, καθώς οι Γερμανοί κατακτητές είχαν επιτάξει νωρίτερα το πετρέλαιο και τον λιγνίτη για τις ανάγκες της πολεμικής μηχανής τους. Και τότε αποφασίζει να παρέμβει δραστικά το ΕΑΜ.

Ηρώ: 17 σφαίρες από τους Ναζί, όσα και τα χρόνια της

Η ηρωίδα Ηρώ Κωνσταντοπούλου εκτελέστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 στην Αθήνα. Η αντιστασιακή δράση της ανακόπηκε με τη σύλληψή της τον Ιούλιο 1944. Αφού βασανίστηκε άγρια στο κολαστήριο των SS στην οδό Μέρλιν της Αθήνας, χωρίς να κατορθώσουν οι βασανιστές της να αποσπάσουν την οποιαδήποτε πληροφορία για τους συναγωνιστές της, οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η εκτέλεση έγινε με 17 σφαίρες. Όσα και τα χρόνια της.

Ο (Λευκός) Πύργος του Αίματος

Η αιματοβαμμένη ιστορία του Λευκού Πύργου ο οποίος μέχρι το 1882 λειτουργούσε ως φυλακή και τόπος εκτελέσεων, αποκαλούνταν δε «Κανλή Κουλέ», δηλαδή «Πύργος του Αίματος».

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Πριν αρχίσει το Επταπύργιο να λειτουργεί ως κάτεργο κράτησης και τόπος εκτελέσεων, μία από τις πολλές φυλακές που χρησιμοποιούσαν οι οθωμανικές Αρχές, ήταν και το τοπόσημο της Θεσσαλονίκης, ο Λευκός Πύργος. Εδώ φυλακίζονταν κυρίως οι βαρυποινίτες και στις πολεμίστρες του γίνονταν οι εκτελέσεις των μελλοθάνατων. Το αίμα των εκτελεσμένων έρρεε, γι’ αυτό και είχε αποκληθεί «Κανλή Κουλέ», δηλαδή «Πύργος του Αίματος»1.

Δέκα χρόνια από τις καταστροφικές πλημμύρες στο δήμο Θερμαϊκού

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Δέκα χρόνια, συμπληρώνονται σήμερα από τις καταστρεπτικές πλημμύρες της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 2016 που έπληξαν το δήμο Θερμαϊκού, προκαλώντας δύο ανθρώπινα θύματα και τεράστιες καταστροφές στις υποδομές και τις  περιουσίες των δημοτών. Δυστυχώς όμως, οι κάθε είδους αρμόδιοι δεν φαίνεται να διδάχτηκαν τίποτα από τα αίτια που προκάλεσαν εκείνη την καταστροφή, οι πληγές της οποίας δεν έχουν κλείσει ακόμη εντελώς.