Εκδήλωση για την απελευθέρωση από τους Ναζί

Εκδήλωση μνήμης και τιμής για την 82^η επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί, οργανώνει όπως κάθε χρόνο η Ε.Δ.Ι.Α. Μακεδονίας 1940-1974 την Παρασκευή  30 0κτωβρίου 2026, στις 5.30' μ.μ. , μπροστά στη μαρμάρινη στήλη που  έχει αφιερώσει ο Δήμος Θεσσαλονίκης στους απελευθερωτές της πόλης - μαχητές του ΕΛΑΣ, στο πάρκο μεταξύ  Λ. Πύργου και Βασιλικού Θεάτρου, επί της «Λεωφόρου 30ης Οκτωβρίου 1944».

Η είσοδος του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη

114 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον Οθωμανικό ζυγό

Ελαιογραφία του Πολύκλειτου Ρέγκου, που εικονίζει τον διάδοχο Κωνσταντίνο
με τον βασιλιά Γεώργιο να εισέρχονται στην ελεύθερη πλέον Θεσσαλονίκη 

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Mε την είσοδο του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη, τη Mητρόπολη του Μακεδονικού ελληνισμού, εκείνο τον σημαδιακό Οκτώβριο του 1912, λήγει μια μακρά περίοδος 482 ετών Οθωμανικής κυριαρχίας. Γι’ αυτό και οι πανηγυρισμοί είναι ξέφρενοι και χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους και τις πλατείες για να δουν από κοντά τους ηρωικούς Έλληνες στρατιώτες, να τους καλωσορίσουν στην πόλη του αγίου Δημητρίου και να τους ευχαριστήσουν που τους χάρισαν την ελευθερία τους.

Πως κινδύνευσε να χαθεί η Θεσσαλονίκη το 1912

114 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον Οθωμανικό ζυγό

 Ο στρατηγός Νικόλα Ζέκωφ επιθεωρεί τα βουλγαρικά  στρατιωτικά τμήματα που κατέλαβαν την Καβάλα. 
Εάν δεν πίεζε ο Βενιζέλος τον Κωνσταντίνο, οι Βούλγαροι θα είχαν εισέλθει πρώτοι, καταλαμβάνοντας και τη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Ανέκδοτα έγγραφα από το αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών, αποκαλύπτουν ότι τον Οκτώβριο του 1912 η τότε κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου είχε ενημερωθεί από τον Διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο για το μέγιστο γεγονός, την παράδοση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους στον Ελληνικό στρατό, με εξοργιστική καθυστέρηση 45 ωρών, την ώρα που η Μακεδονία κινδύνευε να πέσει στα χέρια των Βουλγάρων που κατά την προέλασή τους απείχαν μόλις 2-3 ώρες από την πρωτεύουσα του μακεδονικού ελληνισμού. 

Τα επιταγμένα από τους Ναζί κτήρια στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου 
Δεκάδες οικοδομές και ανάμεσά τους μερικά από τα σημαντικότερα κτήρια της Θεσσαλονίκης, είχαν επιταχθεί από τους χιτλερικούς, στα τριάμισι χρόνια της ναζιστικής κατοχής που έζησε η πόλη τα δίσεκτα χρόνια 1941-1944. Χώροι που χρησιμοποιήθηκαν άλλοτε για τη στέγαση των υπηρεσιών του κατακτητή, άλλοτε για τη διαμονή των Γερμανών, είτε πάλι ως τόποι βασανιστηρίων όπου έζησαν εφιαλτικές στιγμές και μαρτύρησαν εκατοντάδες πατριώτες.

Το «Ξυπόλητο Τάγμα»: Οι μικροί σαλταδόροι της Θεσσαλονίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους, ύστερα από την εκδίωξη από τους  Ναζί από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης  στα μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής της πατρίδας μας. Δρώντας με κίνδυνο της ζωής τους για να εξασφαλίσουν λίγη τροφή.

Εκδήλωση για τις γερμανικές οφειλές

Eκδήλωση με θέμα τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα, την τεκμηρίωση και την επικαιρότητα της διεκδίκησής τους, οργανώνουν την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, ώρα 18:00 στην αίθουσα «Μανώλης Αναγνωστάκης» του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς και η Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (ΕΔΙΑ) Μακεδονίας (1940 - 1974).

Μία παρέλαση αντιστασιακών πριν 44 χρόνια

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Παρέλαση τιμημένων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης του παραρτήματος Σερρών της ΠΕΑΕΑ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης) στη λεωφόρο Μεραρχίας Σερρών το 1982, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και του "ΟΧΙ" στον φασισμό.. Κατά μία ειρωνεία της τύχης, η φωτογραφία τραβήχτηκε κάτω από τα γραφεία της "Νέας Δημοκρατίας", το κόμμα της οποίας είχε αρνηθεί να συναινέσει στην αναγνώριση του αντιστασιακού έπους, αποχωρώντας από τη Βουλή κατά την ψήφιση του σχετικού νόμου το 1982.

Η γυναίκα που παραβίασε το Άβατο του Αγίου Όρους

Στα 17 της χρόνια με ομάδα ανταρτών βρέθηκε στη μοναστική πολιτεία

 «Φοβόμουν. Ήταν αμαρτία. Είχα ακούσει τόσα για το άβατον...»

Οκτώβριος του 1948. Οι αντάρτες της Χαλκιδικής μπαίνουν στο Άγιον Όρος. Ανάμεσα τους και γυναίκες. Το άβατο για μία ακόμη, λιγοστή φορά, καταργήθηκε. Μεταξύ εκείνων των νεαρών ανταρτών και η Ευγενία Πέγιου από το χωριό Μεγάλη Παναγιά κοντά στην Ιερισσό. Τότε ήταν 17 χρόνων. Μισό και πλέον αιώνα αργότερα, μιλούσε για κείνη την περιπέτεια που κράτησε δύο ημέρες.