Φυλακές και εκτελέσεις στο Κιλκίς την περίοδο του Εμφυλίου

Το κτήριο της παλιάς Νομαρχίας Κιλκίς

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα (1946-1949), η περιοχή του Κιλκίς είχε πληρώσει πολύ ακριβά την μεγάλη συμμετοχή των καλύτερων παλληκαριών και κοριτσιών του νομού στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Οι φυλακές του Κιλκίς και οι ευρύτεροι χώροι κράτησης της περιόδου συνδέθηκαν άμεσα με τις δραματικές πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις της εποχής.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι της χούντας για τον Γ. Σεφέρη

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ήταν μεγάλος και βαθύς ο πόνος που είχε σκεπάσει την χουντοκρατούμενη Ελλάδα εκείνο τον Μαύρο Σεπτέμβρη του 1971 για τον χαμό του νομπελίστα ποιητή, ανθρώπου και δημοκράτη, Γιώργου Σεφέρη. Ένα χρόνο μετά, στην επέτειο θανάτου του ποιητή, οι πολιτικοί κρατούμενοι της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ετοίμασαν μια μεγάλη έρευνα για τον Σεφέρη που τη δημοσίευσαν στο χειρόγραφο περιοδικό «Τετράδια» το οποίο κυκλοφορούσε μυστικά χέρι-χέρι μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού.

Στη Θεσσαλονίκη, στα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής, ο πρώτος νεκρός Έλληνας πυροσβέστης

Κάθε χρόνο στις 12 Νοεμβρίου, τιμώνται οι πεσόντες άνδρες του Πυροσβεστικού Σώματος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Η Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών καθιερώθηκε το 2006, σε ανάμνηση του πρώτου νεκρού πυροσβέστη του Πυροσβεστικού Σώματος. Ήταν ο δόκιμος πυροσβέστης Β’ τάξεως, Κωνσταντίνος Πούλιος, που έχασε τη ζωή του τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Νοεμβρίου 1942, κατά την προσπάθεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε διώροφο οίκημα στη συνοικία Κουλέ Καφέ της Θεσσαλονίκης.

H απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και το χαλκευμένο «Σύμφωνο» στο Λιβάδι

Το περίφημο "Σύμφωνο Λιβαδίου", που αποδείχτηκε ότι ήταν έργο σατανικών πλαστογράφων

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Σε μία εκδήλωση που έγινε πριν αρκετά χρόνια στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ρωτήθηκα από έναν από τους ακροατές γιατί ο ΕΛΑΣ άφησε τους Γερμανούς να φύγουν από τη Θεσσαλονίκη στις 30 Οκτωβρίου 1944 ανενόχλητοι, χωρίς μάχη. Και αναρωτήθηκε: «Μήπως εξαιτίας του συμφώνου που είχε υπογραφεί στο Λιβάδι Θεσσαλονίκης μεταξύ των Γερμανών και του ΕΛΑΣ»; 

Να γίνει μουσείο το οίκημα εξορίας του Γιάννη Ρίτσου

Στο χωριό Κοντοπούλι της Λήμνου όπου ο μεγάλος μας ποιητής έζησε εκτοπισμένος τα έτη 1948-1949, γράφοντας εκεί τις μεγάλες του δημιουργίες «Καπνισμένο Τσουκάλι» και «Ημερολόγια Εξορίας»

του Σπύρου Κιουζινόπουλου

Το ρεπορτάζ που ακολουθεί, το δημοσιεύσαμε πριν ένα ακριβώς χρόνο στην Εφημερίδα των Συντακτών και περιμέναμε να συγκινηθεί κάποιος αρμόδιος, ιδιαίτερα από το Υπουργείο Πολιτισμού. Δυστυχώς ακόμη περιμένουμε. Ακολουθεί το περσινό μας δημοσίευμα:  Ετοιμόρροπο ερείπιο, απειλείται με κατάρρευση το οίκημα στο Κοντοπούλι της Λήμνου όπου πέρασε εξόριστος, μαζί με άλλους συγκρατουμένους του τα χρόνια 1948 και 1949 ο ποιητής της «Ρωμιοσύνης», Γιάννης Ρίτσος και όπου έγραψε μερικές από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του, όπως το «Καπνισμένο Τσουκάλι» αλλά και το «Ημερολόγιο Εξορίας.

Η "Νύχτα των κρυστάλλων", 88 χρόνια μετά

Μία σημαντική επέτειο, όπως την περιβόητη «νύχτα των κρυστάλλων», πριν από 88 ακριβώς χρόνια, τη νύχτα της 9^ης Νοεμβρίου 1938, πρέπει όλη η ανθρωπότητα να τη θυμάται και να παραδειγματίζεται από αυτή. Καθώς αποτέλεσε το πρώτο μαζικό πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στη Γερμανία και έδειξε καθαρά τότε το αληθινό πρόσωπο του Ναζισμού και του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού. H επέτειος είναι ιδιαίτερα επίκαιρη τώρα που ο νεοναζισμός και η ακροδεξιά σηκώνουν πάλι κεφάλι.

Καλαμαριώτες ήρωες της Εθνικής Αντίστασης

Πανηγυρισμοί στην Καλαμαριά τη μέρα της απελευθέρωσης από τους κατακτητές

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής 1941-1944, υπήρξαν  αρκετοί Καλαμαριώτες αγωνιστές που διακρίθηκαν για την παλικαριά, την τόλμη, το θάρρος, την αποφασιστικότητα, την προσφορά τους στην πατρίδα και τα δίκαια του λαού,  αλλά και τον ηρωϊσμό που επέδειξαν απέναντι στους κατακτητές, πληρώνοντας με τη ζωή τους, σε αρκετές περιπτώσεις, την προσήλωση στον εθνικοπελευθερωτικό αγώνα και τα ιδανικά της λευτεριάς.

Το κολαστήριο των Ναζί επί της οδού Τσιμισκή 72

Η Θεσσαλονίκη στα μαύρα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ένα από τα εφιαλτικά κέντρα βασανιστηρίων το οποίο είχαν δημιουργήσει οι Ναζί στη Θεσσαλονίκη, στα μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής της πατρίδας μας, προκειμένου να αποσπούν- με μεσαιωνικού τύπου ανακρίσεις - πληροφορίες από τους πατριώτες που έπεφταν στα χέρια τους, ήταν και αυτό που βρισκόταν στην πολυσύχναστη οδό Τσιμισκή 72(σήμερα Τσιμισκή 64)..