της Ναταλί Χατζηαντωνίου
Από τα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή, ιδιαίτερα σκληρών συνθηκών. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα έγινε διαβόητο για την κράτηση πολιτικών κρατουμένων, ιδιαίτερα κομμουνιστών αντιστασιακών.
Από τις ακτές του Θερμαϊκού με ειδήσεις, ρεπορτάζ, σχόλια αλλά και ιστορικά θέματα.
της Ναταλί Χατζηαντωνίου
Από τα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή, ιδιαίτερα σκληρών συνθηκών. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα έγινε διαβόητο για την κράτηση πολιτικών κρατουμένων, ιδιαίτερα κομμουνιστών αντιστασιακών.
Να διαγραφεί από τη "Λίστα Γαστρονομίας" και να ανακηρυχτεί Τόπος Ιστορικής Μνήμης
Tο Υπουργείο Πολιτισμού να διαγράψει αμέσως το Επταπύργιο από την αγοραία, ανίερη «λίστα γαστρονομίας» και να το κηρύξει σε χώρο ιστορικής μνήμης, σε Μουσείο της Εθνικής και της Αντιδικτατορικής Αντίστασης – όπως πάγια διεκδικούν ο ΣΦΕΑ 1967-1974, οι αντιστασιακές οργανώσεις και οι κοινωνικοί φορείς της Θεσσαλονίκης, ζήτησε ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974, σε διάβημα διαμαρτυρίας έξω από το περίπτερο του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ) του υπουργείου Πολιτισμού στη ΔΕΘ.Πρόκειται για μια νομοθετική «κίνηση ασέβειας στους φυλακισμένους και εκτελεσμένους αγωνιστές», αναφέρεται στο ψήφισμα.
Στο ομόφωνο ψήφισμα του Δήμου Νεάπολης-Συκεών υπογραμμίζεται η ιστορικότητα του Μνημείου του Επταπυργίου, στο οποίο «φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν πολλοί αγωνιστές και είναι διαχρονικό σύμβολο διώξεων αλλά και αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη» και ζητείται η αφαίρεση του Επταπυργίου από τη λίστα του υπουργείου Πολιτισμού για τα "τραπεζώματα".
Ένα διήγημα εμπνευσμένο από τη συγκλονιστική ιστορία δύο μελλοθάνατων κοριτσιών που περίμεναν για καιρό την εκτέλεσή τους στις φυλακές του Γεντί Κουλέ φορώντας νυφικό φόρεμα
Μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων και απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού
της Βασιλικής Τζεβελέκου
Κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού, ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ) εφαρμόζει πιστά την πολιτική της ηγεσίας του ΥΠΠΟ και διαχειρίζεται τα μνημεία και τους πολιτιστικούς χώρους με γνώμονα το ύψιστο κέρδος που μπορεί να αποδώσουν.
Στον εγκλεισμό στις μεσαιωνικές φυλακές του Γεντί Κουλέ γνωστών προσωπικοτήτων της Αριστεράς αλλά και του πνευματικού κόσμου της χώρας, καθώς και του έπους της Εθνικής Αντίστασης, αναφέρεται ο Σπύρος Κουζινόπουλος, σε συνέντευξή του στο διαδικτυακό περιοδικό Literature.gr. που κατά κύριο λόγο επικεντρώνεται στη λογοτεχνία και στις τέχνες και δημοσιεύει νέα για τον πολιτισμό. Η συνέντευξη δόθηκε από αφορμή το βιβλίο του «Γεντί Κουλέ, η Βαστίλη της Θεσσαλονίκης» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ.
Η Κούλα Ελευθεριάδου διακρίθηκε για τον ηρωισμό και την παλικαριά της όταν στις 26 Οκτωβρίου 1943 η νεοσύστατη ακόμη τότε ΕΠΟΝ και το ΕΑΜ Νέων οργάνωσαν διαδήλωση εκατοντάδων νέων στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, για να γιορτάσουν την 31η επέτειο απελευθέρωσης της πόλης από τον οθωμανικό ζυγό ● Το ανώμαλο μεταπελευθερωτικό καθεστώς, αντί να τιμήσει την ηρωίδα της Αντίστασης, συλλαμβάνει την Κούλα Ελευθεριάδου τον Ιανουάριο του 1947 και την παραπέμπει στο Εκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης τέσσερις μήνες αργότερα, με την κατηγορία της «στρατολόγου συμμοριτών» χωρίς στοιχεία.
![]() |
| Οι ηρωικοί βαθμοφόροι της Χωροφυλακής Στάθης Βαμβέτσος και Κώστας Κυριακόπουλος |
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας, διοργανώνει αύριο Τρίτη 28 Ιουλίου 2026, ώρα 12.00 στην είσοδο του Επταπυργίου ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ) κατά της απόφασης του υπουργείου Πολιτισμού να διατίθεται το Γεντί Κουλέ σε ιδιώτες για δεξιώσεις και τραπεζώματα, θυμίζοντας ότι αποτελεί τόπο μαρτυρίου, όχι δεξιώσεων και εμπορίου και με συνθήματα όπως «Να διαγραφεί το Επταπύργιο από τη “λίστα γαστρονομίας” και “Όχι στο ξεπούλημα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς”!
Η θυσία για την πατρίδα του ήρωα της Εθνικής Αντίστασης Χρήστου Ευστρατιάδη
![]() |
| Κρατούμενοι στο Γεντί Κουλέ την περίοδο του μεσοπολέμου στο προαύλιο της φυλακής |
Στη διάρκεια των τρεισήμισι ετών της Ναζιστικής σκλαβιάς της πατρίδος μας, υπήρξαν δεκάδες και εκατοντάδες αγωνιστές της Αντίστασης που δεν δείλιασαν, δεν δίστασαν να θυσιαστούν, να στηθούν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα υπερασπιζόμενοι το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Μία από τις ηρωϊκές αυτές περιπτώσεις ήταν και του 26χρονου οικονομολόγου Χρήστου Ευστρατιάδη που η θυσία του στις 5 Δεκεμβρίου 1942, ενέπνευσε τους νέους και τις νέες της υπόδουλης στους Ναζί Μακεδονίας τα επόμενα χρόνια της Κατοχής.
Την απαίτηση να διαγραφεί το Επταπύργιο από τη «λίστα γαστρονομίας» του ΟΔΑΠ και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο που εμπορευματοποιεί την πολιτιστική μας κληρονομιά, διατυπώνει ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), μετά το σάλο που ξέσπασε από την απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να διαθέσει τις πρώην φυλακές του Γεντί Κουλέ και άλλους αρχαιολογικούς χώρους για κέτερινγκ, πριβέ δείπνα και γαμοβαφτίσεις.
H μαρτυρία ενός ιερέα που παρίστατο στις εκτελέσεις οδήγησε στον ακριβή καθορισμό του "συνήθη τόπου" όπου τουφεκίζονταν οι πολιτικοί κρατούμενοι
Οι ομαδικοί τάφοι των εκτελεσμένων κομμουνιστών του Γεντί Κουλέ, εντοπίστηκαν όπως είναι γνωστό στο πάρκο της Εθνικής Αντίστασης Συκεών, τριγύρω από το αφιερωμένο στο αντιστασιακό έπος μνημείο που υπάρχει στο κέντρο της μικρής πλατείας, στη συμβολή των οδών Κανάρη, Σολωμού και Μιαούλη στις Συκιές Θεσσαλονίκης. Η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία. Καθώς δεκαετίες τώρα υπήρχαν πληροφορίες ότι στην περιοχή εκείνη, σε κοντινή απόσταση από το Επταπύργιο, ήταν «ο συνήθης τόπος εκτελέσεων» των μελλοθάνατων κρατούμενων στο κάτεργο αυτό που υπήρξε μια από τις χειρότερες φυλακές από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.
Η αγωνία των παιδιών των μελλοθάνατων στο Γεντί Κουλέ πολιτικών κρατουμένων
Από την άνοιξη έως το καλοκαίρι, έξω από τη φυλακή του Γεντί Κουλέ «...είναι κάτι αγριόχορτα που έχουν κάτι σαν στάχυα πάνω. Κόβεις ένα και το βάζεις πάνω στο χέρι σου. Το χτυπάς με το άλλο... και αν πετάξει... θα βγει ο μπαμπάς από τη φυλακή...».1
του Σπύρου Κουζινόπουλου
| Το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με πρόεδρο τον ταγματάρχη Δρομάζο που καταδίκασε σε θάνατο τον 25χρονο λεμβούχο από την Αγ. Τριάδα |
Η θανατική καταδίκη από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία η εκτέλεση ενός 25χρονου παλληκαριού από την παραλιακή κοινότητα της Αγίας Τριάδας Θεσσαλονίκης, μόνο και μόνο επειδή δεν είπε μία μόνο λέξη: «αποκηρύσσω». Ήταν ένας από τους 400 εκτελεσμένους πίσω από το Γεντί Κουλέ τα πέτρινα χρόνια του εμφυλίου, όπου οι πολιτικοί κρατούμενοι αλέθονταν από την κρεατομηχανή του επίσημου κράτους.