Ένας γιορτασμός του ΟΧΙ στην κατεχόμενη από τους Ναζί Θεσσαλονίκη

Ένα στιγμιότυπο του εορτασμού όπως δημοσιεύθηκε στις μυστικές εφημερίδες της εποχής

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Θεσσαλονίκη, Σάββατο 28 Οκτωβρίου 1944, τέταρτος χρόνος κατοχής της πόλης από τα ναζιστικά στρατεύματα. Οι Γερμανοί, αν και ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα του Μακεδονικού ελληνισμού, έχοντας υπονομεύσει όλες τις βασικές υποδομές της, εντούτοις διατηρούν ακόμη ισχυρές δυνάμεις. Περίπολοι διασχίζουν τα κεντρικά σημεία, ενώ σε αρκετές γωνιές της Θεσσαλονίκης εξακολουθούν να είναι στημένα πολυβόλα. 

Τα επιταγμένα από τους Ναζί κτήρια στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη

του Σπύρου Κουζινόπουλου 
Δεκάδες οικοδομές και ανάμεσά τους μερικά από τα σημαντικότερα κτήρια της Θεσσαλονίκης, είχαν επιταχθεί από τους χιτλερικούς, στα τριάμισι χρόνια της ναζιστικής κατοχής που έζησε η πόλη τα δίσεκτα χρόνια 1941-1944. Χώροι που χρησιμοποιήθηκαν άλλοτε για τη στέγαση των υπηρεσιών του κατακτητή, άλλοτε για τη διαμονή των Γερμανών, είτε πάλι ως τόποι βασανιστηρίων όπου έζησαν εφιαλτικές στιγμές και μαρτύρησαν εκατοντάδες πατριώτες.

Το «Ξυπόλητο Τάγμα»: Οι μικροί σαλταδόροι της Θεσσαλονίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους, ύστερα από την εκδίωξη από τους  Ναζί από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης  στα μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής της πατρίδας μας. Δρώντας με κίνδυνο της ζωής τους για να εξασφαλίσουν λίγη τροφή.

Το ολοκαύτωμα των χωριών του Κιλκίς Αμπελόφυτο, Κυδωνιά και Κλειστό

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Ένα από τα πρώτα φριχτά μεγάλα ομαδικά εγκλήματα των χιτλερικών κατακτητών στη χώρα μας, ήταν, το φθινόπωρο του 1941, το ολοκαύτωμα των χωριών του νομού Κιλκίς, Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), που βρίσκονταν στην ανατολική πλευρά της οροσειράς των Κρουσίων, μεταξύ των χωριών Ποντοκερασιάς και Ελληνικού.

Τα Κερδύλια μετά το Ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς κατακτητές

Οι Γερμανοί κατακτητές μετά την ομαδική εκτέλεση των 235 ανδρών κατοίκων στα Άνω και Κάτω Κερδύλια, ηλικίας από 15 έως 60 χρόνων, στις 17 Οκτωβρίου 1941, ολοκλήρωσαν την εκδικητική μανία που διακατείχε τους Ναζί, ρίχνοντας μια άσπρη εμπρηστική σκόνη και πυρπολώντας όλα τα κτίσματα που υπήρχαν στα δύο μαρτυρικά χωριά. Έμειναν ανέπαφες μόνο οι εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων στα Άνω Κερδύλια και των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Γεωργίου στα Κάτω Κερδύλια. Ενώ γλύτωσε και ένας μύλος που υπήρχε στην περιοχή και διέθετε γερμανική μηχανή. 

Ο απαγχονισμός των 3 παληκαριών από το Γερακαριό Κιλκίς

Πέρασαν 83 χρόνια από μία ακόμη θηριωδία των Ναζί κατακτητών: Τον δημόσιο απαγχονισμό στις 3 Οκτωβρίου 1943, στο κέντρο του Κιλκίς τριών παληκαριών από το χωριό Γερακαριό για τη συμμετοχή τους στην ΅Εθνική Αντίσταση,

"Το Ολοκαύτωμα που μας σημάδεψε και που μας ενώνει"

Μια μαρτυρία για το ολοκαύτωμα των μαρτυρικών Κερδυλίων

Η συγκλονιστική μαρτυρία της δημοσιογράφου Μαρία Πολυζωίδου για το ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς των δύο μαρτυρικών χωριών Άνω και Κάτω Κερδύλια, στις 17 Οκτωβρίου 1941. Όπου μαζί με τους 235 εκτελεσμένους Κερδυλιώτες βρήκαν φριχτό θάνατο ο πατέρας της γιαγιάς της, δηλαδή ο προπάππος της Χρυσάφης Λιόλιος αλλά και ο 16χρονος αδελφός της Κώστας Λιόλιος. Ο οποίος γλύτωσε αρχικά, όταν πάνω του έπεσαν τα πτώματα άλλων εκτελεσμένων. Γρήγορα όμως οι Ναζί αντιλήφθηκαν ότι ζούσε, αποτελειώνοντάς τον κι’ αυτόν με χαριστική βολή.

Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους χιτλερικούς

Μια απέραντη λαοθάλασσα πλημμυρίζει τους δρόμους της Αθήνας εκείνο το πρωϊνό της 12^ης Οκτωβρίου 1944. Το νέο ότι κατέβηκε στις 9,45 το πρωί από την Ακρόπολη η γερμανική σημαία, έκανε αστραπιαία, στόμα με στόμα, το γύρο της πρωτεύουσας. O λαός της πρωτεύουσας, άνδρες, γυναίκες, παιδιά ξεχύθηκε στους δρόμους πανηγυρίζοντας. «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ». 

Η σφαγή των Κερδυλίων:Ένα φριχτό ναζιστικό έγκλημα

Δεν έμεινε τίποτα όρθιο στα Κερδύλια από το πέρασμα των Χιτλερικών δημίων

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Η Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλια Σερρών, το δεύτερο δεκαήμερο του Οκτωβρίου 1941, πριν 84 χρόνια, αποτελεί ένα από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα που διέπραξαν οι Ναζί στη χώρα μας, κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, καθώς 235 άμαχοι κάτοικοι των δύο γειτονικών χωριών, κυρίως άνδρες ηλικίας 15-60 ετών και μαζί τους αμούστακα παιδιά, εκτελέστηκαν από άνδρες της γερμανικής Βέρμαχτ ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή και για την βοήθεια των κατοίκων προς αυτούς.

Οι “πλουτίσαντες επί Κατοχής” και η λεηλασία των εβραϊκών περιουσιών της Θεσσαλονίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Υπέφερε τα πάνδεινα ο ελληνικός λαός την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής 1941-1944. Εκτελέσεις, πείνα, βασανιστήρια, τρομοκρατία, λεηλασίες, βιασμοί απ' άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα. Ιδιαίτερα βαρύ, το τίμημα που πλήρωσαν η Θεσσαλονίκη και ολόκληρη η Μακεδονία στο χιτλερικό τέρας. Την ίδια στιγμή έκαναν την εμφάνισή τους οι "πλουτίσαντες επί Κατοχής", διάφοροι αστέρες της «εθνικοφροσύνης» που εκμεταλλευόμενοι τη δυστυχία των συμπολιτών  έκαναν πλιάτσικο, αρπάζοντας το βιός τους.

«Σαν άλλος Χριστός, με ακάνθινο στεφάνι…»

Μετά τα μαρτύρια στα οποία υποβλήθηκε ο ιερέας, μεταφέρθηκε στις φυλακές του στρατοπέδου «Παύλος Μελάς» στη Θεσσαλονίκη και στις 2 Ιουλίου 1943 εκτελέστηκε από τους χιτλερικούς κατακτητές μαζί με τον αρχιμανδρίτη Κοζάνης Ιωακείμ Λιούλια και άλλους 48 πατριώτες, στην περιοχή των Σφαγείων Θεσσαλονίκης

του Σπύρου Κουζινόπουλου

O παπα-Αποστόλης Παπανικολάου ή Τέλκας, ιερέας από το Λέχοβο Φλώρινας, οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα από τους Γερμανούς κατακτητές όταν αρνήθηκε να καταδώσει συγχωριανούς του που είχαν ενταχθεί στο αντιστασιακό κίνημα και είχαν οργανωθεί στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Η θυσία του είναι μια μεγάλη προσφορά στην Εθνική Αντίσταση.

Η οδός Ηρώων

Οι εκτελέσεις επί κατοχής στις φυλακές "Παύλου Μελά"

Σε μία αναμνηστική πλάκα που βρέθηκε το 1981 στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης από τρεις μικρούς μαθητές, είναι χαραγμένη η φράση: "Συνεχισταί του ελληνικού μεγαλείου και αγωνισταί της Εθνικής Αντιστάσεως, έπεσαν ηρωϊκώς την 17η Δεκεμβρίου 1943 προ του εκτελεστικού αποσπάσματος των Γερμανών, Αστέριος Β. Σιάπκας υπολοχαγός 33 χρόνων, Δημήτριος Μιχάλας, 23 χρόνων".

Οι "ελληνόφωνοι" Ναζί της Θεσσαλονίκης

Οι δωσίλογοι και τα Τάγματα Ασφαλείας στη Μακεδονία

Σε αντίθεση με τα Τάγματα Ασφαλείας στην Αθήνα, όπου ήταν υπό τον έλεγχο του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκαν ένοπλα τμήματα τα οποία «λογοδοτούσαν» απευθείας στα Ες-Ες και την επιφορτισμένη για τη δίωξη του κομμουνισμού “Ειδική Ασφάλεια” της Αστυνομίας. Διέθεταν γερμανικό οπλισμό και συχνά γερμανική ενδυμασία και φυσικά χρηματοδοτούνταν από τους κατακτητές για την αντιμετώπιση και εξουδετέρωση όσων τους αντιστέκονταν.

«Ο αέρας έφερνε τα βογγητά και τους θρήνους απ’ το Χορτιάτη»

Μία συγκλονιστική μαρτυρία για τις θηριωδίες των Ναζί  82 χρόνια από τη σφαγή

Ότι απέμεινε από το Χορτιάτη μετά το πέρασμα των Ναζιστών

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Συμπληρώθηκαν 82 χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα 2 Σεπτεμβρίου 1944, κατά την οποία τα ναζιστικά τέρατα, έκαψαν ζωντανούς στο Χορτιάτη 149 κατοίκους του, δίνοντας στην ανθρωπότητα ένα ακόμη δείγμα της «νέας τάξης πραγμάτων» που ο ναζισμός και ο χιτλεροφασισμός ήθελαν να επιβάλουν στην ανθρωπότητα.

Όταν υψώθηκε η Ελληνική σημαία στο μιναρέ της Ροτόντας

Η παράτολμη ενέργεια δύο νεαρών να τρυπώσουν στη διάρκεια της κατοχής  νύχτα στη Ροτόντα, να ανεβούν στο μιναρέ της και να τοποθετήσουν εκεί τη γαλανόλευκη. Το μαρτυρικό τους τέλος όταν η Γκεστάπο που τους συνέλαβε, τους παρέδωσε στους ταγματασφαλίτες του αιμοδιψούς Δάγκουλα

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Αύγουστος 1944. Η μπότα των Γερμανών κατακτητών συνθλίβει τον ελληνικό λαό και οι Ναζί, που γνωρίζουν πλέον από τις συνεχείς ήττες στα πολεμικά μέτωπα ότι έρχεται το τέλος τους εξαντλούν όλη τη σκληρότητα που διακρίνει το χιτλερικό τέρας. Παίρνοντας θάρρος από την επερχόμενη απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας, δύο τολμηρά ελληνόπουλα τρυπώνουν μία σκοτεινή νύχτα στον μιναρέ της Ροτόντας, στη Θεσσαλονίκη, ανεβαίνουν τα 129 μαρμάρινα σκαλοπάτια που οδηγούν στην κορυφή του και τοποθετούν εκεί μία μεγάλη ελληνική σημαία.

Το «Μπλόκο της Καλαμαριάς» πριν 82 χρόνια

Χαρακτικό του Α.Τάσου για ένα άλλο μπλόκο, το "Μπλόκο της Κοκκινιάς"

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Πέρασαν 82 χρόνια από το «Μπλόκο της Καλαμαριάς», τη σφαγή 13 αθώων πολιτών της Καλαμαριάς, στις 13 Αυγούστου 1944, από τους Γερμανούς κατακτητές και τους γερμανοντυμένους ελληνόφωνους συνεργάτες τους των Ταγμάτων Ασφαλείας του διαβόητου Δάγκουλα, του "Δράκου της Θεσσαλονίκης" όπως είχε αποκληθεί για τα φριχτά  εγκλήματά του στα χρόνια της Κατοχής.

Μουχαρέμ Χάνι: Η μεγαλύτερη μάχη της Εθνικής Αντίστασης

Εκεί όπου εξοντώθηκε από τους αντάρτες τουυ ΕΛΑΣ, τον Αύγουστο 1944, ένα ολόκληρο Σύνταγμα Γερμανών και Ιταλών κατακτητών

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Υπήρξε ένας από τους πιο σκληρούς, συγκλονιστικούς και επιτυχημένους αγώνες, που έδωσε ο ηρωϊκός ΕΛΑΣ κατά των κατακτητών, στα μαύρα χρόνια της Ναζιστικής Κατοχής. Ήταν στις αρχές Αυγούστου 1944 η περίφημη μάχη στα στενά του Μουχαρέμ Χάνι, βόρεια της Έδεσσας, ανάμεσα στα βουνά Καϊμακτσαλάν και Βέρμιο, που είχε ως αποτέλεσμα την  εξουδετέρωση 640 γερμανο-ιταλών φασιστών εισβολέων και ελληνόφωνων συνεργατών τους.

Το άγνωστο «Μπλόκο» της Επανομής

Η σύλληψη και μεταφορά 300 Επανομιτών στου "Παύλου Μελά" με τα πόδια!

Έφιππη γερμανική περίπολος στα χωριά του Θερμαϊκού (αρχείο Σπ. Κουζινόπουλου)

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Η περιοχή του Θερμαϊκού, γνώρισε τη φρίκη της ομηρίας και πλήρωσε κι αυτή φόρο αίματος στους χιτλερικούς κατακτητές, στα 3,5 χρόνια της ναζιστικής σκλαβιάς της πατρίδας μας, την περίοδο 1941-1944, αν και λιγότερο συγκριτικά με άλλες περιοχές της χώρας. Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα εκείνης της περιόδου, υπήρξε το Μπλόκο της Επανομής στις 7 Αυγούστου 1944, με τη μεταφορά με τα πόδια και τον εγκλεισμό τους στο ναζιστικό στρατόπεδο του "Παύλου Μελά" 300 Επανομιτών. Kαι την αποστολή στη συνέχεια ορισμένων από αυτούς στη Γερμανία, στα εφιαλτικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Γ΄Ράϊχ.

"Σκοτώστε με, μα η Ελλάδα θα ζήσει..."

Η θυσία για την πατρίδα του ήρωα της Εθνικής Αντίστασης Χρήστου Ευστρατιάδη

Κρατούμενοι στο Γεντί Κουλέ την περίοδο του μεσοπολέμου στο προαύλιο της φυλακής

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Στη διάρκεια των τρεισήμισι ετών της Ναζιστικής σκλαβιάς της πατρίδος μας, υπήρξαν δεκάδες και εκατοντάδες αγωνιστές της Αντίστασης που δεν δείλιασαν, δεν δίστασαν να θυσιαστούν, να στηθούν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα υπερασπιζόμενοι το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Μία από τις ηρωϊκές αυτές περιπτώσεις ήταν και του 26χρονου οικονομολόγου Χρήστου Ευστρατιάδη που η θυσία του στις 5 Δεκεμβρίου 1942, ενέπνευσε τους νέους και τις νέες της υπόδουλης στους Ναζί Μακεδονίας τα επόμενα χρόνια της Κατοχής.

Η σφαγή από τους Ναζί στο Ασβεστοχώρι

Ένα τμήμα από το "Τάγμα Κυνηγών" του Σούμπερτ που σκόρπισε τον όλεθρο στην Κρήτη και τη Μακεδονία

του Σπύρου Κουζινόπουλου
Ογδόντα δύο χρόνια από το φοβερό έγκλημα που διέπραξαν οι Γερμανοί κατακτητές με τους δωσίλογους “Έλληνες” συνεργάτες τους στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης και οι μνήμες παραμένουν άσβεστες στους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής αλλά και στους νεότερους, καθώς το γεγονός μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, μια και είναι αδύνατο να λησμονηθεί και αυτή η θηριωδία των Ναζί.