Είναι γνωστό ότι μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής οι
τότε ελληνικές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν δύο μέτρα και δύο σταθμά: Από τη μία
πλευρά καταδίωξαν ανελέητα τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, οδηγώντας στο
εκτελεστικό απόσπασμα εκατοντάδες και στις φυλακές και τις εξορίες χιλιάδες από
αυτούς. Και από την άλλη, «χαϊδεύοντας» τους δωσίλογους συνεργάτες των Ναζί που
τους πρόσφεραν χωρίς ενδοιασμούς τις υπηρεσίες τους. Μια τέτοια περίπτωση, ήταν
του Γκεσταμπίτη Νικόλαου Στεργιάδη που άφησε εποχή για την εγκληματική του
δραστηριότητα.
