Κραυγή αγωνίας από 300 πρόσφυγες που κρατούνται στη Δομή της Σιντικής

 Κραυγή αγωνίας από 300 μετανάστες και πρόσφυγες, έγκλειστους στην κλειστή δομή του Δήμου Σιντικής στις Σέρρες, μετά την πέμπτη κατά σειρά και πιο σοβαρή εξέγερση και απόπειρα δραπέτευσης από το στρατόπεδο-κολαστήριο, στο οποίο καταγγέλλουν ότι βρίσκονται φυλακισμένοι μέσα σε άθλιες συνθήκες πάνω από έναν χρόνο. Ο δήμος Σιντικής ζητά να κλείσει άμεσα η δομή.

Το περασμένο Σάββατο 22 Αυγούστου, κι ενώ η θερμοκρασία είχε ξεπεράσει τους 42 βαθμούς στην περιοχή, υπήρξε ανταρσία από τους φυλακισμένους πρόσφυγες και μετανάστες που είναι κρατούμενοι εκεί αναίτια, με αποτέλεσμα να υπάρξουν συγκρούσεις με αστυνομικές δυνάμεις που κατέφθασαν στην περιοχή της Δομής – Φυλακής. Κάποιοι από τους πρόσφυγες έκοψαν τμήμα από το συρματόπλεγμα της περίφραξης, με αποτέλεσμα δεκάδες άτομα να επιχειρήσουν και να καταφέρουν να διαφύγουν από τον χώρο. Η περιοχή αποκλείστηκε από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Από τους συνολικά περίπου 40 μετανάστες που διέφυγαν, οι αρχές εντόπισαν και συνέλαβαν άμεσα 27 άτομα στην ευρύτερη περιοχή. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων και των συμπλοκών υπήρξαν και τραυματισμοί προσφύγων που μεταφέρθηκαν για τις πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο.

Σε ανοιχτή επιστολή που απευθύνουν προς όλους, οι 300 έγκλειστοι στη δομή πρόσφυγες και μετανάστες περιγράφουν με τα πιο μελανά λόγια τις συνθήκες που βιώνουν, χωρίς ρούχα, χωρίς φαγητό, χωρίς μια αξιοπρεπή ζωή και δηλώνουν ότι πολλοί από αυτούς σκέφτονται την ομαδική αυτοκτονία αν δεν βελτιωθεί η διαβίωσή τους και δεν μεταφερθούν από αυτή την κατ’ ουσία φυλακή.

Αναλυτικά η επιστολή των 300 φυλακισμένων μεταναστών στη Σιντική:

«Προς τον αδελφό ελληνικό λαό, εκ μέρους 300 φυλακισμένων μεταναστών στο στρατόπεδο Σιντικής.

Εσείς ακούσατε για εξέγερση στη Σιντική. Τι συνέβη και γιατί; Είμαστε στον καταυλισμό της Σιντικής εδώ 14 μήνες. Θέλουμε να βγούμε έξω και να κερδίσουμε τα προς το ζην. Είμαστε κουρασμένοι. Είμαστε παγιδευμένοι εδώ και 14 μήνες.

Τα παιδιά μας στην Αίγυπτο δεν μπορούν να βρουν τίποτα να φάνε, και εμείς είμαστε εδώ ζώντας σαν τους νεκρούς.

Θέλουμε να βγούμε έξω και να δουλέψουμε.

Οι άνθρωποι που κάθονται κάτω από αυτόν τον ήλιο δεν έχουν θέση στα τροχόσπιτα.

Στο τροχόσπιτο μένουν πάνω από 15 άτομα και υπάρχουν τέσσερα ή πέντε κρεβάτια.

Είμαστε πάνω από 300 άτομα και μοιραζόμαστε 4 μπάνια και 3 βρύσες. Τα κλιματιστικά δεν λειτουργούν.

Πολλά είδη εντόμων, φιδιών και ερπετών κατεβαίνουν πάνω μας από το βουνό. Θέλουμε να μάθουμε ποιο αμάρτημα διαπράξαμε.

Είμαστε φυλακισμένοι για πάνω από 12 μήνες και για δύο μήνες στη Λιβύη, αφήσαμε τα παιδιά μας χωρίς καθόλου χρήματα. Μπορείτε να το φανταστείτε; Εδώ και 14 μήνες δεν έχουμε στείλει χρήματα για το φαγητό, τα δίδακτρα, τα μαθήματα ή τα ρούχα των παιδιών μας.

Πού είναι οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πού είναι οι οργανώσεις για τη δικαιοσύνη; Ζούμε εδώ με φαγητό που μόλις και μετά βίας επαρκεί για τη μέρα. Λάβαμε ένα πιάτο ρύζι, δύο μπιφτέκια και τρία αυγά για ολόκληρη την ημέρα.

Είμαστε εξαντλημένοι και πολλοί από εμάς σκέφτονται την αυτοκτονία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δει τον θάνατο στη θάλασσα και έχουν υποστεί ταπεινώσεις και εξευτελισμό στα στρατόπεδα εδώ .

Και όσο για τους ανθρώπους που ήρθαν μετά από εμάς… αποδεικνύεται ότι κανείς δεν μένει στο στρατόπεδο πάνω από δύο εβδομάδες, εκτός από εμάς — εμείς είμαστε εδώ 13 μήνες. Είναι άδικο, ορκίζομαι.

Ναι, θέλουν να μας απελάσουν. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας. Υποφέρουμε, παρακαλούμε βοηθήστε μας, παρακαλούμε σώστε μας. Όλοι είμαστε τεχνίτες και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων που είναι ικανοί στη δουλειά τους…

Γιατί να μην επωφεληθείτε από εμάς, ώστε να επωφελούμαστε κι εμείς και να πληρώνουμε φόρους;

Οι άνθρωποι εδώ είναι σαν ωρολογιακές βόμβες, αλλά κανείς δεν μας προσέχει. Είμαστε συντετριμμένοι σωματικά, ψυχολογικά και ηθικά. Έχουμε χάσει τόσα πολλά και κανείς δεν νιώθει τον πόνο μας. Η Ελλάδα δείχνει ευσπλαχνία στα ζώα· γιατί δεν δείχνει ευσπλαχνία σε εμάς; Δεν αξίζουμε το έλεός σας;

Είμαστε άνδρες, αλλά κλαίμε σαν παιδιά.

Ζούμε υπό καθεστώς καταπίεσης για πάνω από έναν χρόνο. Είδαμε τον πόνο στη Λιβύη, είδαμε τον θάνατο στη θάλασσα και είδαμε τον εξευτελισμό και την καταπίεση στο κλειστό κέντρο της Σιντικής. Χωρίς ρούχα, χωρίς φαγητό, χωρίς μια αξιοπρεπή ζωή. Το μόνο που κάναμε ήταν να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.

Σας γράφουμε εκ μέρους περισσότερων από 300 ανθρώπων, των οποίων οι οικογένειες έχουν εκτοπιστεί και έχουν μείνει χωρίς χρήματα ή τα απαραίτητα για την επιβίωση, απλώς και μόνο επειδή κρατούμαστε στο “Κέντρο Φιλοξενίας” Σιντικής για το «έγκλημα» του να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.

Βοηθήστε μας, αν γνωρίζετε τι σημαίνει ευσπλαχνία, καθώς είστε η χώρα της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας».

 

Να κλείσει άμεσα η Δομή στο Κλειδί ζητάει ο δήμος Σιντικής

Με μεγάλη πλειοψηφία εγκρίθηκε, στην έκτακτη διά περιφοράς συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σιντικής, ψήφισμα με το οποίο το σώμα ζητά το κλείσιμο της Δομής στο Κλειδί, εκφράζοντας, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση τη βούληση της τοπικής κοινωνίας και την έντονη ανησυχία για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή.

Η έκτακτη συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε με αφορμή τα επεισόδια που σημειώθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στην Ειδική Εγκατάσταση Κράτησης «Κλειδί», γεγονότα που, όπως επισημαίνεται, «εντείνουν την ανησυχία των κατοίκων και της Δημοτικής Αρχής για την ασφάλεια και την ομαλή λειτουργία της περιοχής»

Το Δημοτικό Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις και τις διαχρονικές ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας, ζητά από την Πολιτεία και το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου να προχωρήσουν άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες για το κλείσιμο της Δομής στο Κλειδί.