Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

"Να δοθούν σε δρόμους της Θεσσαλονίκης τα ονόματα των απελευθερωτών της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί"

Τιμητικό άγημα του ΕΛΑΣ μπροστά στην Αγία Σοφία, στην
πανηγυρική δοξολογία για την απελευθέρωση από τους Ναζί

Πρόταση προς το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης να δώσει σε δρόμους της πόλης τα ονόματα του Μάρκου Βαφειάδη και του Ευριπίδη Μπακιρτζή, που ως επικεφαλείς της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ, απελευθέρωσαν στις 30 Οκτωβρίου 1944 τη Θεσσαλονίκη από τους Ναζί κατακτητές, καθώς και του αντιστασιακού μητροπολίτη Κοζάνης Ιωακείμ, υπέβαλε ο εκπρόσωπος της παράταξης «Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη» κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης.

Όπως αναφέρεται στην πρόταση:
«Ξημερώνοντας 30 Οκτωβρίου 1944 η νεκρή και πένθιμη όψη της Θεσσαλονίκης περνούσε οριστικά στο παρελθόν. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύνονται στους δρόμους, αγκαλιάζονται και φιλιούνται, οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα.  Μετά από οχτώ χρόνια βασιλομεταξικής και ναζιστικής τυραννίας, η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τους μαχητές του ΕΛΑΣ, που μπαίνουν στην πόλη με επικεφαλής τον Κώστα Συννεφάκη (καπετάν Νικήτα), διοικητή του 50ου συντάγματος. 
          Έτσι, οι υποχωρούσες ναζιστικές δυνάμεις κατοχής δεν πρόφτασαν να ανατινάξουν το λιμάνι της Θεσσαλονίκης – εκτός από ένα τμήμα του -, την ηλεκτρική εταιρεία, το υδραγωγείο της, τους μύλους Αλλατίνι, τα οποία είχαν υπονομεύσει με εκρηκτικά.
Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 30 Οκτωβρίου του 1944 από τους Ναζί  έγινε αποκλειστικά από τις  ΕΑΜικές αντιστασιακές δυνάμεις και το στρατιωτικό τους βραχίονα, τον ΕΛΑΣ.  Παρά τη συμφωνία της Καζέρτας να παραδοθεί η εξουσία στους Άγγλους υπό το Βρετανό αρχιστράτηγο Σκόμπι, όπως συνέβη στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, και παρά την εντολή του διοικητή του ΕΛΑΣ Στέφανου Σαράφη να παραμείνουν οι αντάρτικες δυνάμεις στις παρυφές της πόλης και να περιμένουν την απόβαση των Βρετανών, οι ηγέτες της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας, Μάρκος Βαφειάδης και Ευριπίδης Μπακιρτζής δεν υπάκουσαν στις άνωθεν διαταγές. 
68 χρόνια μετά, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης οφείλει να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια και να τιμήσει τους σωτήρες-απελευθερωτές της πόλης μαχητές του ΕΛΑΣ - όπως έχουμε προτείνει εδώ και ένα χρόνο:
α) αποδίδοντας σε δρόμους της πόλης τα ονόματα του Μάρκου Βαφειάδη, του Ευριπίδη Μπακιρτζή και του αντιστασιακού μητροπολίτη Κοζάνης Ιωακείμ, που διαπραγματεύθηκε την αποχώρηση των ναζιστικών στρατευμάτων χωρίς άσκοπες καταστροφές και απώλειες
           β) απαλείφοντας από δρόμους της πόλης τα ονόματα:
·                     του διορισμένου από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου κατοχικού «δημάρχου» Κωνσταντίνου Μερκουρίου ο οποίος μαζί με το μητροπολίτη Γεννάδιο, τον καθηγητή Π. Βιζουκίδη και τον στρατιωτικό διοικητή Ραγκαβή παρέδωσαν τα κλειδιά της πόλης στα ναζιστικά στρατεύματα. Την δε επομένη της κατάληψης της πόλης, 10-4-1941, με προκήρυξή του ο Μερκουρίου κάλεσε το λαό της Θεσσαλονίκης να καθίσει στα αβγά του ως «υπέρτατον πατριωτικόν καθήκον», αφού «ο στρατός της Γερμανίας από της πρώτης στιγμής της εισόδου του εις την πόλιν  ετήρησεν έναντι ημών στάσιν  γενναιόφρονα και ιπποτικήν» και «ουδέν έχει να φοβηθή τιθέμενος υπό την προστασίαν ενός έθνους γενναίου και ευγενούς. Η τιμή του, η ζωή του και η περιουσία του θα είναι πλήρως εξησφαλισμένη»(!) Το Δεκέμβριο  του 1942 έβαλε συνεργεία του δήμου να ισοπεδώσουν το εβραϊκό νεκροταφείο, να ξηλώσουν τις ταφόπλακες και να τις χρησιμοποιήσουν για...κράσπεδα πεζοδρομίων(!)
·                     του συνταγματάρχη-κατοχικού Γενικού Επιθεωρητή Νομαρχιών Μακεδονίας και Φρούραρχου Θεσσαλονίκης Αθανάσιου Χρυσοχόου, που είχε οχυρωθεί με τους ταγματασφαλίτες στο κτίριο της ΧΑΝΘ, υποστηριχτή των Ταγμάτων Ασφαλείας, μάρτυρα υπεράσπισης του αρχιεγκληματία Μαξ Μέρτεν.
Τα ονόματά τους έδωσε σε δρόμους της πόλης το χουντικό Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης (29-1-1971).
·                     του επίσης κατοχικού «δημάρχου» Γεωργίου Σερεμέτη, που στις 26 Μαρτίου 1943 -μία βδομάδα μετά την πρώτη αποστολή 2.400 συμπολιτών μας στα κρεματόρια του Άουσβιτς- εισηγήθηκε στο Δ.Σ. «την μετονομασίαν των οδών της πόλεως των φερουσών ισραηλιτικά ονόματα».
Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης οφείλει να καταργήσει στην προσεχή του συνεδρίαση (29-10-2012) την κατάπτυστη αυτή απόφαση, ως στοιχειώδη ένδειξη σεβασμού στους συμπολίτες μας μάρτυρες του Ολοκαυτώματος.
Απέναντι στις σαρακοφαγωμένες «αλήθειες» και τις επινοημένες παραδόσεις της «εθνικώς ορθής δημόσιας ιστορίας», η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη-ανοιχτή πόλη» -ανήμερα της απελευθέρωσής της  πόλης από τους Ναζί και τους δωσίλογους ταγματαλήτες-  θα μετονομάσει συμβολικά την οδό Κ. Μερκουρίου  σε «οδό 30ης Οκτωβρίου 1944», στη γωνία Μερκουρίου και Β. Όλγας, στις 1.30μ.μ. Γιατί, επιπλέον, αυτή η πόλη είχε το ιστορικό προνόμιο να ιδρύσει στις 15 Μαΐου 1941  την πρώτη σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη αντιστασιακή οργάνωση, την «Ελευθερία». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου